Door Alejandra Garcia Elizalde
Resumen-Engels 20 september 2026 ~~~
In Gaza zijn duizenden kinderen omgekomen te midden van de genocide die Israël met volledige straffeloosheid uitvoert. Nog eens duizenden worden vermist en liggen begraven onder het puin. In Cuba hebben miljoenen mensen jarenlang overleefd te midden van stroomuitval, tekorten, problemen bij de beschikbaarheid van medicijnen, brandstofschaarste en een diepe economische crisis die hun door de Verenigde Staten is opgelegd.
Dit zijn verschillende realiteiten, maar er is één kwestie die ze met elkaar verbindt. Een kwestie die het geweten van de internationale gemeenschap zou moeten uitdagen: hoeveel leed onder de burgerbevolking is de wereld bereid te tolereren voordat er actie wordt ondernomen? Het is een belangrijke vraag nu de 81e zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties nadert.
In Cuba stelt de regering consequent aan de kaak dat de Amerikaanse sancties en beperkingen een toch al kritieke situatie nog verder verslechteren.
Wanneer brandstof schaars is, is de crisis niet langer een abstract begrip. Ze dringt door tot in de huizen van de mensen. Ze dringt door tot in de kamer waar een kind tijdens een stroomstoring zijn huiswerk probeert te maken. Ze dringt door tot in het huis waar een moeder haar baby al wuivend verkoeling geeft omdat de hitte ondraaglijk wordt.
Ze dringt ook de keuken binnen, waar voedsel begint te bederven; het ziekenhuis, waar een patiënt medicijnen nodig heeft die niet aankomen; en het leven van een werknemer die niet weet hoe hij naar zijn werk moet komen omdat het openbaar vervoer vrijwel lamgelegd is.
###Een eiland in het donker
Half september presenteerde de Cubaanse minister van Buitenlandse Zaken Bruno Rodríguez Parrilla een rapport over de schade die tussen maart 2025 en februari 2026 door de Amerikaanse blokkade is veroorzaakt.
Rodríguez beschreef maanden waarin veel gezinnen moesten rondkomen met amper twee of drie uur elektriciteit per dag, of zelfs minder.
Achter die uren van stroomuitval schuilt veel meer dan alleen een energiestatistiek: er is een kind wiens slaap wordt onderbroken, een grootvader die zonder televisie of radio zit, een student die zich zonder licht probeert te concentreren, en een moeder die worstelt om een manier te vinden om voedsel te bewaren.
Stroomuitval ontwricht het hele leven van een gezin. De Cubaanse regering stelt dat het gebrek aan brandstof een van de belangrijkste factoren is achter de energiecrisis en klaagt aan dat Amerikaanse maatregelen het moeilijk maken om de brandstof en diesel te verkrijgen die nodig zijn voor de opwekking van elektriciteit.
Zij wijst er ook op dat de maatregelen de aankoop van onderdelen en apparatuur voor thermo-elektrische centrales belemmeren en de uitbreiding van hernieuwbare energiebronnen zoals zonne-energie in de weg staan.
###Wanneer een sanctie een ziekenhuisbed bereikt
Een van de meest pijnlijke aspecten van elk sanctiebeleid is datgene wat niet onmiddellijk in de krantenkoppen verschijnt: de manier waarop het uiteindelijk een patiënt treft.
Rodríguez verklaarde dat duizenden containers niet in Cuba zijn aangekomen vanwege de druk en bedreigingen waarmee rederijen door de Amerikaanse regering worden geconfronteerd. Het door de minister van Buitenlandse Zaken genoemde aantal bedraagt meer dan 7.000 containers.
Voor iemand die de situatie van een afstand bekijkt, is een container misschien gewoon een verschepingseenheid.
Voor een gezin kan er medicijnen in zitten. Voor een ziekenhuis kan het essentiële voorraden betekenen. Voor een patiënt kan het het verschil betekenen tussen op tijd behandeld worden en blijven wachten. En als die patiënt een kind is, kan dat wachten ondraaglijk worden.
###„Het zijn kinderen, geen cijfers“
Verwijzend naar de stijging van de kindersterfte tussen 2018 en 2025 legde de Cubaanse minister van Buitenlandse Zaken een verklaring af die elk politiek debat zou moeten overstijgen: „Het zijn kinderen, geen cijfers.“
Deze verklaring is belangrijk omdat achter elke sterftecijfer een leven schuilgaat dat is beëindigd en een gezin dat dat verlies voor altijd met zich mee zal dragen.
Palestijnse kinderen tussen het puin van hun woonwijk, foto: VN
De tragedie in Gaza en de Cubaanse crisis behoren tot verschillende historische en politieke contexten; maar ze komen in wezen samen in een geschiedenis van strijd en verzet tegen de imperiale hebzucht van machtige naties.
De internationale gemeenschap veroordeelt, debatteert en stemt al jaren over de Amerikaanse blokkade tegen Cuba. Tegelijkertijd hebben de grootmachten herhaaldelijk laten zien dat hun internationale beslissingen worden bepaald door politieke, economische en strategische belangen. Hetzelfde geldt voor de Palestijnse zaak en hun voortdurende roep om internationale erkenning als soevereine staat.
Ondertussen blijven gezinnen met de gevolgen leven. Zowel in Gaza als in Cuba sterft er elke dag een kind als gevolg van bommen of onzichtbare sancties. Laten we nooit onverschillig worden voor de dood van die kinderen.
Topfoto: Havana, de auteur aan het werk in het donker. foto: Bill Hackwell