Bron: Ture Ment
Media-Mondo Aug 13, 2026 ~~~
Dit is slechts de korte inleiding
Ga voor de complete tekst naar de
website of Substack van Media Mondo
‘De moeilijkheden waar je als revolutionair tegenaan loopt zijn heel groot, daarvoor moet je optimistisch zijn ingesteld. Een pessimist zal nooit een revolutionair zijn’, Fidel Castro, My Life, (2006)
Op de 100ste geboortedag van Fidel Castro is het hoog tijd om het verzet dat hij pleegde te erkennen voor wat het was en zijn kennis te benutten voor de anti-imperialistische strijd van nu!
De imperialistische machten stellen zich steeds openlijker agressief op tegen landen die niet doen wat zij willen. Na de kidnapping van de Venezolaanse president Nicolas Maduro in januari en de bombardementen op Iran in februari, wordt ook de druk op Cuba steeds verder opgevoerd. Zoals altijd wordt de imperialistische inmenging gerechtvaardigd via de gevestigde media, die het verhaal helpen creëren dat er in de betreffende landen een gebrek aan democratie is, dat er mensenrechten worden geschonden en dat er daarom wel iets moet worden gedaan.
Al sinds het begin van de Cubaanse revolutie draagt ook de Nederlandse pers bij aan het neerzetten van Cuba als een dictatuur waar de bevolking geen vrijheid kent en de regering gehaat wordt. In januari 1960, een jaar na de machtsovername berichtte de Volkskrant over ‘dictator Castro’ die een schrikbewind voerde: ‘Nooit vloeide op Cuba zoveel bloed.’[1] Een andere krant schreef dat Fidel Castro een ‘volksmenner’ was die geen haar beter was dan zijn voorganger dictator Batista.[2]
Echter, in de rest van de wereld, met name in landen die zelf een anti-imperialistische strijd voeren, geldt Cuba als voorbeeld van revolutionaire volharding. In deze landen oogst de Cubaanse regering bewondering voor het feit dat ze zich al die tijd staande hebben weten te houden. Terwijl de Westerse media het verhaal verspreiden dat het dagelijkse leven voor Cubanen zo zwaar is vanwege mismanagement en corruptie, stellen anti-imperialisten juist dat de Westerse (olie-) blokkades en sancties hiervan de oorzaak zijn. In anti-imperialistische kringen is er ook bewondering voor de sociale verworvenheden die de Cubaanse revolutie heeft weten te bereiken. Ondanks de blokkades heeft Cuba het hoogste levenspeil van heel Latijns-Amerika.
Vandaag is het precies honderd jaar geleden dat Fidel Castro op 13 augustus 1926 werd geboren. Hij was de leider van de Cubaanse revolutie die hij in 1956 begon. Het was een socialistische revolutie die de macht aan het volk wilde geven en gericht was tegen de lokale, prowesterse elite die de koloniale uitbuiting van mensen en plundering van grondstoffen faciliteerde.
Dat de Cubaanse revolutionairen in 1959 uiteindelijk de macht in handen kregen was dus slecht nieuws voor de imperialisten en hun multinationals. Hoezeer Fidel door hen werd gehaat, blijkt wel uit de ruim zeshonderd (vergeefse) moordpogingen die de Amerikaanse inlichtingendienst CIA tegen hem ondernam. Al deze pogingen mislukten: tien jaar geleden overleed Fidel vreedzaam op negentigjarige leeftijd.
De Cubaanse ambassadrice in Nederland, Eva Yelina Silva Walker, zei in een eerder interview met Media Mondo dat Fidel’s 100e geboortedag, een centenario (een eeuw), door heel Cuba, inclusief alle ambassades, zou worden herdacht om: ‘de aandacht te vestigen op zijn leven, zijn werk en zijn nog altijd relevante gedachtegoed’.[3] Ze beschouwt hem als een gids in haar leven wiens werk door huidige en toekomstige generaties bestudeerd zou moeten worden:
Waren er maar meer Fidels in de wereld! Mannen die denken aan het welzijn van de mensheid en niet aan oorlog, niet aan vernietiging!
Voor veel mensen die in het Westen zijn opgegroeid, zal dit te positief, en zelfs propagandistisch in de oren klinken. ‘Was Fidel Castro niet een dictator die zijn land in de armoede stortte door corruptie en wanbeleid?’, is vaak de eerste gedachte die bij mensen opkomt. In werkelijkheid is het algemene beeld dat wij hier van Cuba hebben enorm gekleurd door decennialange anticommunistische propaganda en leugens. Op Fidel Castro’s honderdste geboortedag is het hoog tijd om dit negatieve beeld bij te stellen. Ik wil dit doen aan de hand van Fidel’s eigen teksten en uitspraken. Zijn anti-imperialistische houding en scherpe visie verklaren waarom de VS en bondgenoten hem van het leven wilden beroven. Het verklaart ook waarom de Cubaanse leider, door diverse vrijheidsbewegingen wereldwijd, nog altijd beschouwd wordt als icoon van standvastig, anti-imperialistisch verzet.
Lees volgende 8 paragrafen, de referenties, en het volgende deel op Media-Mondo of Substack
De onderwerpen zijn:
- De imperialisten beheersen de mediaDe geboorte van een revolutionair
- De geboorte van een revolutionair
- Linkse rechtenstudent tegen kolonialisme
- Revolutie: de wil om een situatie te veranderen
- Een humanitair doel
- Vertegenwoordiger van onderdrukte landen
- Waarom moeten de onderdrukten de onderdrukkers betalen?
- Alleen al het bestaan van Cuba als voorbeeld vormt een bedreiging
En in het komende deel 2, zal de schrijver ingaan op Fidel’s politieke ideologie, die geïnspireerd was op de werken van Marx, Engels en Lenin, en toelichten waarom hij ervan overtuigd was dat enkel het socialisme een oplossing kon bieden voor de problemen die de Westerse multinationals in de wereld creëren.