{"id":6316,"date":"2022-06-18T07:48:00","date_gmt":"2022-06-18T05:48:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.handsoffvenezuela.nl\/?p=6316"},"modified":"2022-06-18T19:49:07","modified_gmt":"2022-06-18T17:49:07","slug":"verkiezingen-in-colombia-de-iedereen-behalve-petro-haatcampagne","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.handsoffvenezuela.nl\/index.php\/2022\/06\/verkiezingen-in-colombia-de-iedereen-behalve-petro-haatcampagne\/","title":{"rendered":"Verkiezingen in Colombia: de “Iedereen behalve Petro”-haatcampagne"},"content":{"rendered":"\n
Bron: Adriana Villegas Botero\nlapatria 5 juni 2022 <\/a>(SP)\namerika21.de 18 juni 2022 <\/a>(DE)~~~<\/pre>\n\n\n\n
De helft van het land ziet de verkiezingen als een reality show die zal eindigen met de uitschakeling van Petro<\/p>\n\n\n\n
De aanhangers van Bol\u00edvar<\/a> en Santander<\/a> haatten elkaar, de centralisten en de federalisten haatten elkaar, de legers van de burgeroorlogen van de 19e eeuw en de conservatieven en liberalen haatten elkaar en doodden elkaar in de Duizend Dagen Oorlog en bevochten elkaar in de wrede volgende jaren tot het tijdperk van “La Violencia”.<\/p>\n\n\n\n
De p\u00e1jaros haatten de bandoleros, het Frente Nacional haatte de uitgeslotenen, en de gevestigde orde haatte de vakbondsleden en de leden van de Uni\u00f3n Patri\u00f3tica. Het kartel van Cali en het kartel van Medell\u00edn haatten elkaar, de guerrillastrijders en de paramilitairen haatten elkaar, de critici haatten de voorstanders van het vredesakkoord, de aanhangers van Uribe haatten de aanhangers van Santos. En zo loopt de haat als een rode draad door de geschiedenis naar de petrophobie van vandaag. Petro werd een bliksemafleider voor de historisch overge\u00ebrfde nationale traditie van haat tegen de politieke oppositie. En als die andere kant links is, wordt de haat waanzinnig.<\/p>\n\n\n\n
De argumentatieve leegte achter de “Iedereen behalve Petro”-campagne leidt ertoe dat Rodolfo Hern\u00e1ndez wordt uitgerold. Deze tegenkandidaat wordt door het bureau van de procureur-generaal onderzocht in verschillende corruptiezaken. Zijn regeringsprogramma lijkt te zijn overgenomen van de website “El rinc\u00f3n del vago” (het platform biedt “term papers” aan om te kopi\u00ebren; noot). Hij wil zijn gewelddadige, brutale en vrouwenhatende taal niet corrigeren omdat de helft van het land erdoor gefascineerd is: zij zien de verkiezingen als een reality show die zal eindigen met de verwijdering van Petro.<\/p>\n\n\n\n
Zelfs \u00c1lvaro Uribe verbleekt bij de populist Hern\u00e1ndez: hij kondigt aan dat als Petro wint, hij een landelijke opstand zal gelasten en de laatste verworvenheden ongrondwettelijk zal verklaren. Hij wil de lerarensalarissen herzien (en verlagen). Hij wil ambassades en offici\u00eble media reclame afschaffen. Hij wil het Ministerie van Cultuur fuseren met het Ministerie van Milieubescherming (het Ministerie van Wetenschap staat ter discussie). Hij denkt dat het voor de openbare Universidad Industrial de Santander het beste zou zijn om het te sluiten en het terrein te verkopen. Hij denkt dat wij vrouwen alleen werken als onze mannen ons niet genoeg kunnen onderhouden. Hij vraagt wat “Vichada” is (een departement in het oosten van het land; noot). Hij zegt dat de beste zaak is om veel verarmde mensen als consument te houden. Hij lacht om de “kleine mannen” die hem hypotheken tot 15 jaar betalen, waardoor hij multimiljonair wordt. In plaats van deel te nemen aan politieke debatten, laat hij video’s circuleren waarin hij “relocos papi relocos” (“Volslagen gek, kerel, volslagen gek”) zingt, die mensen delen alsof hij een rapper is en geen kandidaat die de democratie met voeten treedt.<\/p>\n\n\n\n
Het enige gekke is echter dat miljoenen arme mensen, vrouwen, journalisten en politici hem toejuichen, verenigd achter de campagne “Iedereen behalve Petro” – misschien een goede slogan om een vriend te kiezen, maar niet voor een president van het land.<\/p>\n\n\n\n
Met dezelfde razernij zijn zelfs de voorstanders van het Uribisme op de Rodolfo-bandwagon gesprongen. Fico Guti\u00e9rrez zei nog tijdens de verkiezingscampagne dat Rodolfo een “valse messias tegen corruptie” was en hij had gelijk. Rodolfo’s voorstellen tegen corruptie zijn even goed als het verkopen van bouwgrond op de maan: het is niet controleerbaar. De “iedereen behalve Petro”-campagne verdoezelt ook de (niet zo) kleine lettertjes van Rodolfo’s voorstellen, die in strijd zijn met de beginselen van politiek rechts: legalisering van marihuana voor recreatief gebruik, steun voor sociale protesten, afwijzing van de Esmad (contra-oproerpolitie; noot), steun voor de legalisering van abortus, dialoog met ELN-guerrilla’s, afwijzing van fracking en glyfosaat, en nog veel meer. Terwijl rechts het verkiezingsprogramma van Petro onder de loep neemt, is het blind voor het autoritaire en oppervlakkige project van Rodolfo Hern\u00e1ndez.<\/p>\n\n\n\n
Ik krimp ineen bij de lactosevrije, vetvrije en eenzijdig geideologiseerde politiek van de “beleidsondernemers” die de resultaten in Excel berekenen. Voor hen geldt de zin van Groucho Marx: “Dit zijn mijn principes. Als je ze niet leuk vindt, heb ik andere”.<\/p>\n\n\n\n
In deze tweede verkiezingsronde is er een sterk ideologisch contrast tussen de onsamenhangende ingenieur die brabbelt wat hem te binnen schiet, zichzelf tegenspreekt en geen idee heeft van fundamentele zaken – en Petro, de linkse politicus met regeringsbekwaamheid, die een “guerrilla” wordt genoemd hoewel hij meer dan 30 jaar geleden gedemobiliseerd is en sindsdien de institutionele politieke weg als raadslid, burgemeester en parlementslid bewandeld heeft. Ik begrijp dat velen hem of zijn programma niet mogen. Maar het is incoherent om nu de nationaal onbekende Rodolfo Hern\u00e1ndez te promoten, vooral wanneer een week geleden nog werd geroepen: “Pas op voor de sprong in het onbekende!”<\/p>\n\n\n\n
Volgens Spinoza is haat een droefheid die wordt versterkt door wederzijdse haat en vernietigd door liefde. Ik betreur het dat de voorstanders van het Pacto Hist\u00f3rico zoveel haat verspreiden op sociale netwerken en posters, en dat Petro niet de vastberadenheid heeft om deze campagnes af te wijzen, maar ze soms zelfs aanwakkert. <\/p>\n\n\n\n
Er zijn nog twee weken te gaan in de verkiezingscampagne[1]<\/a> voor de politiek van de liefde. In 2014 was ik ook sceptisch: dat was de laatste keer dat we wonnen[2]<\/a>.<\/p>\n\n\n\n
Topfoto: Als ware hij de Joker zelf: Petro wordt afgeschilderd als het toppunt van het kwaad en de nachtmerrie van de burgers<\/em><\/p>\n\n\n\n
Adriana Villegas Botero uit Colombia is schrijfster, journaliste en advocate. Zij leidt de opleiding Sociale Communicatie en Journalistiek aan de Universiteit van Manizales<\/em><\/p>\n\n\n\n
\n\n\n\n
1. Het artikel is van 5 juni
2.Bij de presidentsverkiezingen van 2014 won de zittende conservatieve president Juan Manuel Santos, wiens regering op dat moment onderhandelde over het vredesakkoord met de Farc-guerrilla’s, in de run-off tegen de kandidaat van de ultrarechtse Democratische Centrumpartij, \u00d3scar Iv\u00e1n Zuluaga, expliciete tegenstanders van de onderhandelingen. In de eerste ronde lag Zulaga nog voor op Santos<\/p>\n\n\n\n
\n\n\n\n