{"id":4307,"date":"2021-04-06T23:54:00","date_gmt":"2021-04-06T21:54:00","guid":{"rendered":"http:\/\/www.handsoffvenezuela.nl\/?p=4307"},"modified":"2021-04-07T21:55:43","modified_gmt":"2021-04-07T19:55:43","slug":"overzicht-van-de-vernietigende-effecten","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.handsoffvenezuela.nl\/index.php\/2021\/04\/overzicht-van-de-vernietigende-effecten\/","title":{"rendered":"Overzicht van de vernietigende effecten van de VS-blokkade van Venezuela’s Orinoco oliegordel"},"content":{"rendered":"\n
Bron:  Misi\u00f3n Verdad  5 april 2021<\/a> (SP)\norinocotribune 6 april 2021<\/a> (EN) ~~~<\/pre>\n\n\n\n
Bij Misi\u00f3n Verdad hebben we de negatieve effecten van unilaterale dwangmaatregelen<\/em> (Unilateral Coercive measures<\/em> – UCM) [aka VS-blokkade] op Venezuela gevolgd en meer specifiek, hun schadelijke gevolgen voor het belangrijkste bedrijf dat Venezuela olie-inkomsten verschaft, Petr\u00f3leos de Venezuela, SA (PDVSA).<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Alle rapporten en documenten die zijn uitgebracht door organisaties of personen die geen onderlinge verbinding hebben, maar zich wel op Venezuela richten, geven een duidelijke conclusie over de gevolgen van de Amerikaanse blokkade voor de lokale economie: elke agressie tegen de PDVSA, door middel van uitvoerende orders van de Amerikaanse regering, heeft met name de productie van ruwe olie in het land getroffen, waardoor gevoelige gebieden in het hele Venezolaanse economische apparaat aanzienlijke schade hebben opgelopen.<\/p>\n\n\n\n
We gaan nu in op een van deze documenten:  De anti-Chavistische econoom Francisco Rodr\u00edguez heeft in dat verband een verslag gemaakt over de repercussies van de UCM (sancties) op de olieproductie in de Orinoco Oliegordel, waarbij hij opmerkte dat financi\u00eble en olie-“sancties” tot enorme verliezen in de olieproductie in dat strategisch geografisch gebied hebben geleid.<\/p>\n\n\n\n
Hieronder geven wij enkele van de meest opmerkelijke gegevens weer.<\/strong><\/p>\n\n\n\n
1. De productie begon te dalen in 2016<\/h3>\n\n\n\n
Met zijn eigen berekeningen uit op basis van OPEC-gegevens, wijst Rodr\u00edguez erop dat de productie stabiel was tot 2016, toen de effecten van de lage wereldwijde prijzen voor ruwe olie een lichte daling uitlokten.<\/p>\n\n\n\n
De versnelde daling begon echter in 2017, toen de eerste directe aanval van de VS op financieel gebied plaatsvond. In deze paragraaf verwijst Rodr\u00edguez naar Uitvoeringsbevel 13808<\/em> dat in augustus 2017 door Donald Trump werd ondertekend.<\/p>\n\n\n\n
Dit uitvoerend bevel vaardigde gerichte “sancties” uit met operaties die specifiek verboden waren voor Amerikaanse burgers, en operaties die in de Verenigde Staten werden uitgevoerd met als hoofddoel het aanvallen van operaties van financi\u00eble aard waarbij PDVSA betrokken was.<\/p>\n\n\n\n
In het onderzoek herinnert Rodr\u00edguez eraan dat PDVSA v\u00f3\u00f3r het opleggen van de “sancties” was begonnen met de herfinanciering van een aanzienlijk deel van zijn achterstallige betalingen aan dienstverleners door de uitgifte van New York Law Notes, en concludeert hij dat Executive Order (EO) 13808<\/em> een einde heeft gemaakt aan dit soort overeenkomsten, waarbij de betaling van de schuld aan elke schuldeiser die door de Executive Order<\/em> als “persoon in de Verenigde Staten” wordt aangemerkt, werd verboden.<\/p>\n\n\n\n
Rodr\u00edguez wijst erop dat PDVSA vanaf medio 2017 voor ten minste 3,2 miljard dollar aan obligaties had uitgezet bij General Electric, Halliburton en Schlumberger, maar de UCM verhinderde PDVSA om nieuwe obligaties uit te geven en de obligatiehouders om daarover te onderhandelen.<\/p>\n\n\n\n
Er is weliswaar de mogelijkheid van OFAC-vergunningen<\/em>, maar dit alternatieve mechanisme is weinig of zo goed als ondoeltreffend, zoals aan het licht kwam in het onderzoek van het Government Accountability Office van de Verenigde Staten<\/em> (GAO), dat eerder door Misi\u00f3n Verdad is uiteengezet. Bovengenoemd mechanisme heeft volgens Rodr\u00edguez geleid tot grote verliezen voor de bedrijven die ermee hadden ingestemd de schuld bij PDVSA te herfinancieren.<\/p>\n\n\n\n
Chevron was echter het enige Amerikaanse bedrijf in de oliesector, op Venezolaans grondgebied, dat samen met andere Amerikaanse bedrijven vergunningen kreeg om in Venezuela te blijven opereren vanaf het begin van de UCM. Dit was niet het geval voor Europese maatschappijen zoals Repsol en ENI.<\/p>\n\n\n\n
Op een ander analysefront vermeldt de econoom dat de productie in 2019 ook een grotere daling heeft ondergaan door de toepassing van secundaire “sancties”<\/em> voor oliegerelateerde activiteiten. Deze gegevens over “secundaire sancties” zijn van cruciaal belang om de escalatie  van de eenzijdige aanval op PDVSA in kaart te brengen. In “sanctiejargon” zijn secundaire sancties<\/em> bedoeld om niet-Amerikaanse burgers ervan te weerhouden commerci\u00eble en financi\u00eble transacties met PDVSA te verrichten.<\/p>\n\n\n\n
Dat wil zeggen dat dit soort UCM in wezen de toegang van een een niet-Amerikaanse persoon tot de kapitaalmarkt of het Amerikaanse banksysteem beperkt, indien deze persoon betrokken raakt bij PDVSA.<\/p>\n\n\n\n
Hiermee verwijzen wij naar het feit dat in de Orinoco “Hugo Ch\u00e1vez” oliegordel <\/em>samenwerkingsovereenkomsten zijn ondertekend met een brede lijst van bedrijven, zoals Rosneft, Repsol, ONGC, Oil India Limited, Indian Oil Corporation, Chevron, INPEX, en Mitsubishi, om er maar een paar te noemen. zodoende werden zij allen benadeeld bij het uitvoeren of voortzetten van aardoliewerkzaamheden in het land.<\/p>\n\n\n\n
\"\"
Daling van de olieproductie sinds 2016 in Venezuela (Foto: Francisco Rodr\u00edguez)<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
Rodr\u00edguez stelt dat er verschillende redenen zijn waarom financi\u00eble “sancties” hebben geleid tot een veel slechter traject van de olie-industrie van het land dan wanneer Venezuela een scenario zonder UCM had gekend. Een van die redenen wordt in de volgende paragraaf besproken.<\/p>\n\n\n\n
2. De reserves van de Orinoco oliegordel<\/h3>\n\n\n\n
De Orinoco Oil Belt<\/em> werd in 2007 genationaliseerd door toenmalig president Hugo Ch\u00e1vez. Het bestaat uit vier grote olievelden waarin meer dan 20 buitenlandse bedrijven commercieel en operationeel betrokken waren, en werd zo het geostrategische oliehart van het land.<\/p>\n\n\n\n
In het onderzoek van Rodr\u00edguez toont een grafiek van de productie van de Belt een productiegroei tussen 2009 en 2015. Zelfs met de algemene productiedaling die deze econoom in de vorige paragraaf heeft vastgesteld, met de daling van de prijzen in 2016, bleef de productie van de Belt stabiel tot augustus 2017, toen de uitgesproken daling in dit exploitatiegebied begon.<\/p>\n\n\n\n
Zo is volgens de door Rodriguez gehanteerde cijfers de productie van de joint ventures van augustus 2017 tot 2020 met 90,1% gedaald, een iets hoger percentage dan dat waarmee de productie in de velden die volledig eigendom waren van PDVSA is gedaald (86,9%).<\/p>\n\n\n\n
Dit houdt verband met wat eerder werd uitgelegd over secundaire “sancties”. Zo legde de regering van Donald Trump in 2020 secundaire sancties op aan de Russische dochteronderneming Rosneft Trading<\/em> wegens het onderhouden van commerci\u00eble banden met de constitutionele regering van Nicol\u00e1s Maduro, wat neerkomt op PDVSA.<\/p>\n\n\n\n
Kortom, de productie van ruwe olie in het land liep sterk terug, zowel in de velden die volledig door de PDVSA worden ge\u00ebxploiteerd als in die welke door joint ventures met internationale en particuliere partners worden gecontroleerd.<\/p>\n\n\n\n
\"\"
Productie van ruwe olie in de Orinoco oliegordel (Foto: Francisco Rodr\u00edguez)<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
In 2012 meldde president Hugo Ch\u00e1vez dat er in de Belt gemiddeld iets meer dan een miljoen vaten per dag werden geproduceerd, en dat men verwachtte dat dit tegen het midden van dat jaar zou stijgen tot anderhalf miljoen, aangezien het plan in dit uitgestrekte gebied van koolwaterstofboringen was om tegen het jaar 2019 vier miljoen vaten per dag te bereiken. De berekeningen, de investeringen en het plan op zich waren duidelijk en haalbaar, maar de onwettige dwang die de Verenigde Staten aan de sector oplegden, leidde ertoe dat de onmiddellijke ontwikkelingsdoelstellingen in Venezuela werden belemmerd.<\/p>\n\n\n\n
Sleutels tot de conclusie van het onderzoek<\/h3>\n\n\n\n
Rodr\u00edguez en zijn team maakten gebruik van financi\u00eble en economische berekeningen om hun hypotheses over de effecten van de “sancties” op de oliesector van het land te staven. Aan de hand van de de gewijzigde toegang tot krediet van de oliemaatschappijen in de Orinoco Olie Gordel, wijst de Venezolaanse econoom op het volgende:<\/p>\n\n\n\n