{"id":211,"date":"2019-01-29T15:34:49","date_gmt":"2019-01-29T13:34:49","guid":{"rendered":"http:\/\/www.handsoffvenezuela.nl\/?p=211"},"modified":"2019-09-18T18:02:36","modified_gmt":"2019-09-18T16:02:36","slug":"de-creatie-van-juan-guaido-hoe-het-amerikaanse-regime-change-laboratorium-de-staatsgreep-pleger-van-venezuelas-coup-creeerde","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.handsoffvenezuela.nl\/index.php\/2019\/01\/de-creatie-van-juan-guaido-hoe-het-amerikaanse-regime-change-laboratorium-de-staatsgreep-pleger-van-venezuelas-coup-creeerde\/","title":{"rendered":"De Creatie van Juan Guaido: Hoe het Amerikaanse regime-change laboratorium de staatsgreep pleger van Venezuela’s coup cre\u00eberde"},"content":{"rendered":"\n
Bron: Dan Cohen en Max Blumenthal in The Gayzone Project, 29 januari<\/a><\/pre>\n\n\n\n
Juan Guaid\u00f3 is het product van een decennium lang project onder toezicht van de elite regime-change trainers van Washington. Hoewel hij zich voordoet als een kampioen van democratie, heeft hij jarenlang vooropgelopen in een gewelddadige campagne van destabilisatie.<\/strong><\/p>\n\n\n\n
 Dan Cohen en Max Blumenthal,   29 januari 2019<\/strong><\/p>\n\n\n\n
\"\"\/<\/figure>\n\n\n\n
V\u00f3\u00f3r de noodlottige dag van 22 januari hadden minder dan \u00e9\u00e9n op de vijf <\/a>Venezolanen gehoord van Juan Guaido. 
Slechts een paar maanden eerder was de 35-jarige een obscuur personage in een politiek marginale extreem-rechtse groep die nauw verbonden was met gruwelijk straatgeweld. Zelfs in zijn eigen partij was Guaido in de middelmatig persoon in het door de oppositie gedomineerde parlement.<\/p>\n\n\n\n
Maar na een enkel telefoontje van de Amerikaanse vice-president Mike Pence riep Guaido zichzelf uit tot president van Venezuela. Gezalfd door Washington als de leider van zijn land, werd een voorheen onbekende politicus het internationale toneel op gelanceerd als de door de VS gekozen leider van de natie met ‘s werelds grootste oliereserves.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
In navolging van de consensus van Washington, bejubelde<\/a> de redactie van de New York Times Guaido als een “geloofwaardige rivaal” van Maduro met een “verfrissende stijl en visie om het land vooruit te helpen”. De redactie van Bloomberg News juichte hem toe<\/a> voor het zoeken naar “herstel van de democratie” en de Wall Street Journal verklaarde<\/a> hem “een nieuwe democratische leider”. Ondertussen erkenden Canada, talrijke Europese landen, Isra\u00ebl, en het blok van rechtse Latijns-Amerikaanse regeringen bekend als de Lima Group, Guaido als de legitieme leider van Venezuela.<\/p>\n\n\n\n
Hoewel Guaido vanuit het niets leek te zijn gekomen, was hij in feite het product van een fanatieke voorbereiding, gedurende meer dan een decennium, van het regime-change project van de Amerikaanse overheids elite. Samen met een aantal andere extreem rechtse studentenactivisten, was Guaido gekweekt om de socialistisch geori\u00ebnteerde regering van Venezuela te ondermijnen, het land te destabiliseren en op een dag de macht te grijpen. Hoewel hij in de Venezolaanse politiek geen noemenswaardige plaats in nam, had hij jarenlang in de machtscentra van Washington zijn bruikbaarheid getoond.
 
 \u201cJuan Guaido is een karakter dat  gecre\u00eberd is voor deze gebeurtenis\u201d, vertelde Marco Teruggi, een Argentijnse sociologist en vooraanstaand historicus in de Venezuelaanse politiek, aan Grayzone<\/a>. Het is de denkwijze van een projectgroep \u2013 Guaido is een mix van verschillende elementen die een persoonlijkheid gevormd hebben die, in alle eerlijkheid, zwalkt tussen lachwekkend en zorgwekkend.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Diego Sequera, een Venezolaanse journalist en schrijver voor de onderzoekskrant, Mision Verdad, was het ermee eens: “Guaido is populairder buiten Venezuela dan binnen, met name in de elitaire Ivy League- en Washington-kringen,” zei Sequera tegen de Grayzone: “Hij is een bekend personage daar, is voorspelbaar rechts, en wordt beschouwd  loyaal te zijn aan het programma.”<\/p>\n\n\n\n
Terwijl Guaido tegenwoordig ten toon wordt gesteld als het gezicht van democratisch herstel, bracht hij zijn carri\u00e8re door in de meest gewelddadige fractie van de meest radicale oppositiepartij van Venezuela en was initiatiefnemer van meerdere destabilisatiecampagnes. Zijn partij is in Venezuela op grote schaal in diskrediet gebracht en wordt gedeeltelijk verantwoordelijk gehouden voor het fragmenteren van een sterk verzwakte oppositie.<\/p>\n\n\n\n
“‘Deze radicale leiders hebben niet meer dan 20 procent in opiniepeilingen’, schreef <\/a>Luis Vicente Leon, de belangrijkste opiniepeiler van Venezuela. Volgens Leon blijft Guaido’s partij ge\u00efsoleerd omdat de meerderheid van de bevolking “geen oorlog wil. ‘Wat ze willen is een oplossing’. “<\/p>\n\n\n\n
Maar dit is precies waarom Guaido werd geselecteerd door Washington: hij wordt niet geacht Venezuela te democratiseren, maar het land te laten instorten, dat de afgelopen twintig jaar een bolwerk van verzet was tegen de Amerikaanse hegemonie. Zijn onwaarschijnlijke verschijning op het toneel is het hoogtepunt van een twee decennia lang durend project om een robuust socialistisch experiment te vernietigen.<\/p>\n\n\n\n
Het aanval op de “trojka van tirannie\u201d<\/strong><\/p>\n\n\n\n
Sinds de verkiezing van Hugo Chavez in 1998 zijn de Verenigde Staten in gevecht geweest om de controle over Venezuela en zijn enorme oliereserves te herstellen. Al hebben de socialistische programma’s van Chavez de rijkdommen van het land verdeeld en miljoenen mensen uit de armoede geholpen, verdiende hij daarmee ook een aanval in de rug. <\/p>\n\n\n\n
In 2002 verwijderde de Venezuela’s rechtse oppositie hem kortstondig, met Amerikaanse steun en erkenning, totdat na een massale volksmobilisatie het leger zijn presidentschap herstelde. Tijdens de Amerikaanse presidenten George W. Bush en Barack Obama overleefde Chavez talrijke moordaanslagen voordat hij in 2013 aan kanker overleed. Zijn opvolger, Nicolas Maduro, heeft drie aanslagen op zijn leven<\/a> overleefd.<\/p>\n\n\n\n
De Trump regering plaatste Venezuela onmiddellijk bovenaan Washington\u2019s staatsgreep doelwit lijstje, als de aanvoerder van de zg. “trojka van tirannie”<\/a>. Vorig jaar probeerde<\/a> het nationale veiligheidsteam van Trump leden van het leger te rekruteren om de macht in Venezuela over te nemen, maar die poging faalde. <\/p>\n\n\n\n
Volgens de Venezolaanse regering waren de VS ook betrokken bij een complot met de codenaam Operation Constitution<\/em> om Maduro in het presidentieel paleis van Miraflores te ontvoeren;  en bij een andere operatie, Operatie Armageddon<\/em><\/a>, om hem te vermoorden tijdens een militaire parade in juli 2017. Ook pleegden verbannen oppositieleiders in 2018 een mislukte aanslag<\/a> met drone-bommen tijdens een militaire parade in Caracas.<\/p>\n\n\n\n
Meer\ndan een decennium voor deze intriges werd een groep rechtse\noppositiestudenten geselecteerd en klaargestoomd op een exclusieve,\ndoor de VS gefinancierde training academie, om de Venezolaanse\nregering omver te werpen en de neoliberale orde te herstellen.<\/p>\n\n\n\n
Training van de “‘export-a-revolution’ groep die de zaden zaaide voor een een reeks aan color revolutions”<\/strong><\/p>\n\n\n\n
Op 5 oktober 2005, toen de populariteit van Chavez op zijn hoogtepunt was, en zijn regering ingrijpende socialistische programmas invoerde, arriveerden<\/a> vijf Venezolaanse ‘studentenleiders’  in Belgrado, Servi\u00eb, voor de training voor een opstand.<\/p>\n\n\n\n
De studenten waren aangekomen uit Venezuela met ondersteuning van het Center for Applied Non-Violent Action and Strategies<\/em>, of CANVAS. Deze groep wordt grotendeels gefinancierd<\/a> door de National Endowment for Democracy [NED]<\/a>, een CIA-produkt dat fungeert als de belangrijkste tak van de Amerikaanse regering voor het bevorderen van regime-changes; en verwante organisaties zoals het International Republican Institute<\/em> en het National Democratic Institute for International Affairs<\/em>. Volgens uitgelekte interne e-mails<\/a> van Stratfor, heeft een inlichtingenbureau dat bekend staat als de ‘schaduw-CIA<\/a>‘, CANVAS “mogelijk ook CIA-financiering en training ontvangen tijdens de anti-Milosevic-strijd van 1999\/2000.”<\/p>\n\n\n\n
CANVAS is een spin-off van Otpor, een Servische protestgroep , in 1998 opgericht door Srdja Popovic<\/a> aan de Universiteit van Belgrado. Otpor, dat ‘verzet’ betekent in het Servisch, was de studentengroep die internationale bekendheid verwierf – en promotie<\/a> op Hollywood-niveau – door de protesten te mobiliseren die uiteindelijk Slobodan Milosevic ten val brachten. <\/p>\n\n\n\n
Deze kleine cel van staatsgreep-specialisten werkte volgens de theorie\u00ebn van wijlen Gene Sharp, de zogenaamde ‘geweldloze strijd a la Clausewitz’. Sharp werkte samen  met een voormalige analist van het Defence Intelligence Agency, kolonel Robert Helvey<\/a>, om een strategische blauwdruk te ontwerpen dat van protesten een vorm van hybride oorlogsvoering maakte, gericht op staten die tegen de unipolaire overheersing van Washington waren.<\/p>\n\n\n\n
\"\"\/
Otpor at the 1998 MTV Europe Music Awards<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
Otpor werd gesteund door de National Endowment for Democracy [NED], USAID en het Albert Einstein Institute van Gene Sharp. Sinisa Sikman, een van de belangrijkste trainers van Otpor, zei ooit <\/a>dat de groep zelfs rechtstreekse CIA-financiering ontving. <\/p>\n\n\n\n
Volgens een uitgelekte e-mail<\/a> van een Stratfor personeelslid,  ontwikkelden \u2018de kinderen van  OTPOR’ zich na het omverwerpen van Milosevic verder, deden een pak aan en ontworpen CANVAS, of met andere woorden een \u2018exporteer-een-revolutie’ groep die de zaden heeft gezaaid voor een aantal kleuren revoluties. Ze zijn nog steeds afhankelijk van Amerikaanse financiering en gaan in principe de hele wereld over en proberen dictators en autocratische regeringen (diegenen waar de V.S. niet al te happig op zijn \ud83d\ude09 omver te werpen.”<\/p>\n\n\n\n
Stratfor toonde aan dat CANVAS in 2005 “zijn aandacht naar Venezuela wendde” nadat het oppositiebewegingen trainde voor pro-NAVO staatsgrepen in Oost-Europa.  <\/p>\n\n\n\n
Tijdens het monitoren van het CANVAS trainingsprogramma, beschreef Stratfor de staatsgreep agenda in opvallend directe taal: “succes is geenszins gegarandeerd, en de studenten bewegingen zijn pas aan het begin van wat een jarenlange inspanning zou kunnen zijn om een revolutie in Venezuela te ontketenen, maar de trainers zelf zijn door de wol gewassen. Hun vaardigheden zijn van de gekke. Wanneer je studenten op vijf Venezolaanse universiteiten simultaan demonstraties ziet houden, weet je dat de training voorbij is en het echte werk is begonnen. “<\/p>\n\n\n\n
Het ontstaan van de \u201cGeneration 2007\u201d staatsgreep kadergroep<\/strong><\/p>\n\n\n\n
Het echte werk begon twee jaar later, in 2007, toen Guaido afstudeerde van de Andr\u00e9s Bello Catholic University van Caracas. Hij verhuisde naar  Washington DC om deel te nemen aan het \u201dGovernance and Political Management\u201d programma<\/a> van de George Washington Universiteit geleid door de Venezuelaanse economist Luis Enrique Berrizbeitia, een van de top Latijns Americaanse neoliberale economen. Berrizbeitia is een oud directeur<\/a> van het IMF die meer dan een decennium in de energie sector gewerkt heeft, onder het oude oligarchische regime dat door Chavez de laan uit gestuurd is.<\/p>\n\n\n\n
Dat jaar, was Guaido medeaanvoerder van demonstraties toen de  Venezuelaan regering de vergunning van Radio Caracas Television (RCTV) niet verstrekte<\/a>. Deze commerciele radio omroep speelde een belangrijke rol in de 2002 staatsgreep tegen Hugo Chavez. RCTV hielp met mobiliseren van anti-regerings demonstranten, vervalste informatie waardoor aanhangers van de regering beschuldigd werden van geweld, en hanteerde een ban op pro-regerings berichtgeving tijdens de staatsgreep. De rol van RCTV en andere stations in bezit van de oligarchen is vastgelegd in de befaamde documentary, The Revolution Will Not Be Televised<\/a><\/em>.<\/p>\n\n\n\n
Datzelfde jaar, beweerden studenten dat ze Chavez\u2019 grondwettelijke referendum<\/a>  voor \u201c21ste eeuws socialisme\u201d verhinderden, dat een juridisch kader voor politieke en sociale reorganisatie van het land zou bieden met directe inbreng van georganiseerde groepen burgers als conditie voor ontwikkeling van een nieuw economisch systeem, \u201d<\/p>\n\n\n\n
Uit de RCTV- en referendum-protesten, werd een gespecialiseerde kadergroep van door de VS ondersteunde activisten in het leven geroepen. Zij noemden zichzelf  \u201cGeneration 2007.\u201d<\/p>\n\n\n\n
De Stratfor en CANVAS trainers van deze cel, identificeerden Guaido\u2019s  bondgenoot\u2013 Yon Goicoechea \u2013 als een \u201ccentrale factor\u201d in het bestreiden van het grondwettelijke referendum. Het volgende jaar werd Goicochea voor zijn diensten beloond<\/a> met de Cato Institute\u2019s Milton Friedman Prize for Advancing Liberty<\/em>, en  $500,000 , die hij prompt investeerde in het opzetten van zijn eigen politieke netwerk (de Liberty First \/Primero Justicia partij).<\/p>\n\n\n\n
\"\"\/<\/figure>\n\n\n\n
Friedman was de godvader van de notoire neoliberale Chicago Boys die door de dictatoriale juntaleider Augusto Pinochet Chili binnen gehaald werden om een radicaal \u201cshock doctrine\u201d-stijl bezuinigingsbeleid in te voeren. En het Cato Institute is de libertaire Washington DC denktank opgezet door de Koch Brothers, twee top donors van de Republikeinse Partij, die aggressieve sponsors<\/a> van extreem rechtse partijen in heel Latijns America zijn geworden.<\/p>\n\n\n\n
Wikileaks publiceerde een email<\/a> uit 2007 van de Amerikaanse ambassadeur van Venezuela William Brownfield gestuurd naar het ministerie van Buitenlandse Zaken, de Nationale Veiligheidsraad en het ministerie van Defenisie waarin \u201cGeneration  \u201907\u201d werd geprezen omdat het \u201cde Venezuelaanse president die gewend was de politieke agenda te zetten, gedwongen zou hebben overdreven te reageren.\u201d De opkomende leiders die Brownfield identificeerde waren Freddy Guevara en Yon Goicoechea. Hij juichte de laatsgenoemde toe als \u201ceen van de meest gearticuleerde verdedigers van de burgelijke vrijheden van de studenten.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Overspoeld met geld van de libertarische oliegarchen en propagandagroepen van de amerikaanse overheid, nam het radicale Venezuelaanse kader de Otpor tactieken mee de straat op, inclusief een versie<\/a> van de groep\u2019s logo, zoals hier beneden te zien:<\/p>\n\n\n\n
\"\"\/<\/figure>\n\n\n\n
Publieke onrust stimuleren\u2026om voordeel te behalen uit de situatie en deze om te vormen tegen Chavez<\/strong><\/p>\n\n\n\n
In 2009 organiseerden de Generation 2007 jeugd activisten<\/em> hun meest provocerende demonstratie<\/a>, waarbij ze hun broek lieten zakken op de openbare weg en de schandalige guerrilla theater tactieken van Gene Sharp in zijn staatsgreep handboeken na-aapten. De demonstranten hadden mensen opgetrommeld tegen de arrestatie van een bondgenoot van een andere nieuwe jeugdbeweging, genaamd JAVU. Deze extreme-rechtse groep\u201c verzamelde geld uit verschillende van de Amerikaanse overheidbronnen, waardoor het snel bekendheid verwierf als de hardline tak van de straatacties van de oppositie,\u201d aldus het boek van academicus George Ciccariello-Maher \u201cBuilding the Commune.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Hoewel de video van de protesten niet beschikbaar is, hebben veel  Venezolanen Guaido als een van de belangrijkste deelnemers ge\u00efdentificeerd<\/a>. Hoewel de bewering niet is bevestigd is ze zeker aannemelijk; de demonstranten met blote billen waren lid van de kern van de Generation 2007 waartoe Guaido behoorde, en waren gekleed in t-shirts met hun handelsmerk Resistencia! Venezuela<\/p>\n\n\n\n
\"\"\/
Is this the ass that Trump wants to install in Venezuela\u2019s seat of power?<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
Dat jaar, kwam Guaido’s ware aard ook op een andere manier naar boven, doordat hij een politieke partij oprichtte voortbordurend op de Generatie 2007 anti-Chavez ideologie. Met als naam Populair Will, werd de partij  geleid door Leopoldo Lopez<\/a>, een door Princeton opgeleide rechtse brandweerman die nauw betrokken was bij programma’s van National Endowment for Democracy [NED] en burgemeester was van een van de rijkste districten in Caracas. Lopez was een boegbeeld van de Venezolaanse aristocratie en stamde rechtstreeks af van de eerste president van zijn land. Hij was ook de eerste neef van Thor Halvorssen<\/a>, oprichter van de in de VS gevestigde Human Rights Foundation die fungeert als een feitelijke propaganda-winkel voor door de VS gesteunde anti-regeringsactivisten in door Washington beoogde landen voor regime-change.<\/p>\n\n\n\n
Hoewel de belangen van Lopez netjes in lijn waren met die van Washington, benadrukten Amerikaanse diplomatieke correspondentie<\/a>, gepubliceerd door Wikileaks, de fanatieke tendensen die uiteindelijk zouden leiden tot marginalisering van Popular Will. E\u00e9n kabel identificeerde Lopez als een dwarsligger binnen de oppositie … vaak beschreven als arrogant, wraakzuchtig en machtsbelust.” Andere benadrukten zijn obsessie met straatconfrontaties en zijn “compromisloze aanpak” als een bron van spanning met andere oppositieleiders die prioriteit gaven aan eenheid en deelname aan de democratische instellingen van het land.<\/p>\n\n\n\n
\"\"\/
Popular Will founder Leopoldo Lopez cruising with his wife, Lilian Tintori<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
In 2010 maakten Popular Will en haar buitenlandse financiers misbruik van de ergste droogte die Venezuela in decennia had getroffen. Enorme elektriciteitstekorten hadden het land getroffen, vanwege het gebrek aan water, dat nodig was om waterkrachtcentrales van stroom te voorzien. Een wereldwijde economische recessie en dalende olieprijzen hebben de crisis verergerd en hebben geleid tot publieke onvrede. <\/p>\n\n\n\n
Stratfor en CANVAS – belangrijke adviseurs van Guaido en zijn anti-regeringskader – bedachten een schokkend cynisch pla<\/a>n om een dolk door het hart van de Bolivariaanse revolutie te jagen. De regeling hing af van een ineenstorting van 70% van het elektrische systeem van het land in april 2010. <\/p>\n\n\n\n
“Dit kan het keerpunt zijn, omdat Chavez weinig kan doen om de armen te beschermen tegen het falen van dat systeem,” verklaarde de interne memo van Stratfor. \u201cDit zou waarschijnlijk de impact kunnen hebben van het veroorzaken van publieke onrust op een manier waar geen enkele oppositiegroep ooit op had durven hopen. Op dat moment zou een oppositiegroep het beste gediend zijn om van de situatie te profiteren en deze tegen Chavez en hun behoeften in te zetten.\u201d <\/p><\/blockquote>\n\n\n\n
Op dit moment ontving de Venezolaanse oppositie maar liefst 40-50 miljoen dollar per jaar van Amerikaanse overheidsorganisaties zoals USAID en de National Endowment for Democracy [NED], volgens een rapport<\/a> van de Spaanse denktank, het FRIDE Institute. Het had ook enorme rijkdom op eigen bankrekeningen om uit te putten, vrnl in het buitenland.<\/p>\n\n\n\n
Hoewel\nhet door Statfor beoogde scenario niet is uitgekomen, hebben de\nactivisten van de Popular Will-partij en hun bondgenoten elke schijn\nvan geweldloosheid terzijde geschoven en zich aangesloten bij een\nradicaal plan om het land te destabiliseren.<\/p>\n\n\n\n
Op\nweg naar gewelddadige destabilisatie<\/strong><\/p>\n\n\n\n
Volgens emails<\/a> verkregen door de Venezolaanse veiligheidsdiensten en gepresenteerd door de voormalige minister van Justitie Miguel Rodr\u00edguez Torres, woonden Guaido, Goicoechea en verschillende andere studentenactivisten in November 2010 een geheime vijfdaagse training bij in het Fiesta Mexicana-hotel in Mexico-stad. De sessies werden geleid door Otpor, de door de Amerikaanse overheid gesteunde in Belgrado gevestigde staatsgreep trainers. De vergadering had naar verluidt de zegen ontvangen<\/a> van Otto Reich, een fanatieke anti-Castro Cubaan werkzaam bij het ministerie van Buitenlandse Zaken van George W. Bush, en de rechtse voormalige Colombiaanse president Alvaro Uribe.<\/p>\n\n\n\n
In het Fiesta Mexicana hotel, aldus de emails, hebben Guaido en zijn collega-activisten een plan bedacht om president Hugo Chavez af te zetten door chaos te genereren d.m.v. een  langdurig periodes van straatgeweld. <\/p>\n\n\n\n
Drie boegbeelden van de aardolie-industrie – Gustavo Torrar, Eligio Cede\u00f1o en Pedro Burelli – zouden naar verluidt de rekening van $ 52.000 dekken om de vergadering te houden.  <\/p>\n\n\n\n
Torrar is een zelf-bestempelde “mensenrechtenactivist” en “intellectueel” wiens jongere broer Reynaldo Tovar Arroyo de vertegenwoordiger in Venezuela is van het particuliere Mexicaanse olie- en gasbedrijf Petroquimica del Golfo, dat een contract heeft met de Venezolaanse staat. <\/p>\n\n\n\n
Cede\u00f1o is een voortvluchtige Venezolaanse zakenman die asiel aanvroeg in de Verenigde Staten, en Pedro Burelli een voormalige JP Morgan-directeur en de voormalige directeur van de nationale oliemaatschappij van Venezuela, Petroleum van Venezuela (PDVSA). Hij verliet PDVSA in 1998 toen Hugo Chavez aan de macht kwam en is lid van het adviescomit\u00e9<\/a> van het Latin America Leadership Program van Georgetown University. <\/p>\n\n\n\n
Burelli beweerde dat de e-mails met details over zijn deelname waren verzonnen<\/a> en huurde zelfs een priv\u00e9-detective in om het te bewijzen. De onderzoeker verklaarde<\/a> dat de gegevens van Google aantoonden dat de e-mails die van hem waren, nooit zijn verzonden. <\/p>\n\n\n\n
Tegenwoordig maakt Burelli geen geheim van zijn wens om de huidige president van Venezuela, Nicol\u00e1s Maduro, afgezet te zien – en zelfs door de straten gesleept en beestachtig toegetakeld met een bajonet, zoals de Libische leider Moammar Qaddafi door de NAVO gesteunde militiemannen.\n\n\n\n
.@NicolasMaduro<\/a>, jamas me has hecho caso. Me has fustigado\/perseguido como @chavezcandanga<\/a> jam\u00e1s os\u00f3. \u00d3yeme, tienes s\u00f3lo dos opciones en las pr\u00f3ximas 24 horas:

1. Como Noriega: pagar pena por narcotr\u00e1fico y luego a @IntlCrimCourt<\/a> La Haya por DDHH.

2. O a la Gaddafi.

Escoge ya! pic.twitter.com\/pMksCEXEmY<\/a><\/p>— Pedro Mario Burelli (@pburelli) January 17, 2019<\/a><\/blockquote>