{"id":13522,"date":"2026-06-01T20:41:00","date_gmt":"2026-06-01T18:41:00","guid":{"rendered":"https:\/\/openbaararchief.nl\/caribic\/?p=13522"},"modified":"2026-06-01T20:41:00","modified_gmt":"2026-06-01T18:41:00","slug":"cuba-voor-de-revolutie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.handsoffvenezuela.nl\/index.php\/2026\/06\/cuba-voor-de-revolutie\/","title":{"rendered":"Cuba v\u00f3\u00f3r de revolutie: het casino en bordeel van de Verenigde Staten"},"content":{"rendered":"\n
Bron: Ricardo Guerrero. 
Resumen Latinoamericano, 1 juni 2026<\/a> ~~~ <\/pre>\n\n\n\n
Terwijl een bevoorrechte minderheid in de meest absolute weelde leefde, leed het Cubaanse volk onder een van de grootste sociale ongelijkheden in Latijns-Amerika.<\/strong><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
V\u00f3\u00f3r de overwinning van de revolutie in 1959 was Cuba een neokolonie die onderworpen was aan Amerikaanse belangen. Onder de dictatuur van Fulgencio Batista werd het land gekenmerkt door extreme corruptie en totale ondergeschiktheid aan buitenlands kapitaal. Havana werd het belangrijkste casino en bordeel van het Caribisch gebied: luxe hotels, cabarets en casino\u2019s die werden gecontroleerd door de Amerikaanse maffia, waar duizenden Cubaanse vrouwen werden uitgebuit om Amerikaanse toeristen te vermaken.<\/p>\n\n\n\n
De maffia regeerde in Havana. Meyer Lansky<\/a>, een van de leidende figuren van de Amerikaanse joodse maffia, fungeerde praktisch als Batista\u2019s \u2018minister van de gokindustrie\u2019. Hij ontving een jaarsalaris van 25.000 dollar en hield persoonlijk toezicht op de gokactiviteiten.<\/p>\n\n\n\n
Samen met figuren als Santo Trafficante Jr.<\/a> [*] (eigenaar van het casino van het Sans Souci Hotel), Lucky Luciano<\/a> [*] en andere bazen investeerde de maffia honderden miljoenen dollars in etablissementen als het Hotel Nacional, de Riviera, de Tropicana en de Capri. Batista ontving forse commissies van elk casino, en zijn regering verdubbelde hotelinvesteringen van meer dan 1 miljoen dollar in ruil voor gokvergunningen. De corruptie was zo schaamteloos dat de maffia volledig straffeloos te werk ging en Cuba veranderde in een paradijs voor witwassen, prostitutie en illegaal gokken.<\/p>\n\n\n\n
Terwijl een bevoorrechte minderheid \u2013 grootgrondbezitters, corrupte zakenlieden en hooggeplaatste ambtenaren \u2013 in de grootste weelde leefde, leed het Cubaanse volk onder een van de grootste sociale ongelijkheden in Latijns-Amerika. De Gini-co\u00ebffici\u00ebnt schommelde in 1959 rond de 0,55\u20130,57, wat wijst op een extreem ongelijke verdeling van de rijkdom.<\/p>\n\n\n\n
Een Cubaanse boerenfamilie in de jaren vijftig.<\/p>\n\n\n\n
Op het platteland, waar bijna 43% van de bevolking woonde, was de situatie rampzalig. Slechts 0,5% van de grootgrondbezitters controleerde meer dan 36% van de landbouwgrond. Meer dan 147.000 boerengezinnen konden nauwelijks overleven met een gemiddeld maandelijks inkomen van minder dan 70 peso. Werkloosheid en ondertewerkstelling troffen honderdduizenden guajiros, vooral tijdens het \u201claagseizoen\u201d van de suikeroogst, wanneer ze slechts 3\u20134 maanden per jaar werkten. Het analfabetisme op het platteland bedroeg 41,8%, vergeleken met 11,6% in stedelijke gebieden. Ondervoeding, gebrek aan medische zorg en ondermaatse huisvesting (boh\u00edos) waren de norm op het platteland.<\/p>\n\n\n\n
In de steden, vooral in Havana, was er luxe voor een select groepje, terwijl hele wijken in ellende leefden. Deze schrijnende kloof tussen een elite die genoot van herenhuizen, ge\u00efmporteerde auto’s en feestjes in casino’s, en een bevolking die verstrikt was in armoede, werkloosheid en vernedering, zorgde voor diepe ontevredenheid.<\/p>\n\n\n\n
Batista’s repressie was meedogenloos. Zijn politie en leger martelden, vermoordden en lieten tegenstanders verdwijnen. Materi\u00eble ontbering, extreme ongelijkheid, corruptie waarbij de maffia betrokken was, en het verlies van nationale waardigheid vormden de vonk die de revolutie deed ontbranden. Het Cubaanse volk, dat er genoeg van had om behandeld te worden als zomaar een van de kolonies van Washington, vond in Fidel Castro, Che Guevara en de bebaarde strijders van de 26 juli-beweging de hoop op sociale rechtvaardigheid en soevereiniteit.<\/p>\n\n\n\n
Vandaag de dag probeert het imperialisme zijn casino te herstellen. Meer dan zes decennia later blijft de Verenigde Staten vastbesloten om terug te krijgen wat het in 1959 verloor. Door middel van de economische blokkade, subversie en steun aan de contrarevolutie probeert het de revolutie te verzwakken om Cuba weer te veranderen in zijn casino, zijn bordeel en zijn bron van winst.<\/p>\n\n\n\n
Washington wil Cuba van zijn soevereiniteit beroven, de rijkdommen van het volk privatiseren en de Cubanen terugbrengen naar de status van dienaren van de maffia en het grote Amerikaanse kapitaal. De Cubaanse revolutie heeft, ondanks haar moeilijkheden en fouten, de waardigheid hersteld van een volk dat weigerde het bordeel van het imperium te blijven.<\/p>\n\n\n\n
[*] [Red:  als uitzondering op de regel verwijs ik hier naar, het overigens zeer onbetrouwbare, wikipedia<\/em><\/p>\n\n\n\n
Topfoto: Dictator Fulgencio Batista (links), naast de Amerikaanse maffiabaas Meyer Lansky en zijn vrouw.<\/em><\/p>\n\n\n\n
\n\n\n\n
Gerelateerd (artikelen in dit archief):<\/p>\n\n\n\n