{"id":13444,"date":"2026-02-13T22:18:55","date_gmt":"2026-02-13T20:18:55","guid":{"rendered":"https:\/\/openbaararchief.nl\/caribic\/?p=13444"},"modified":"2026-02-13T22:18:55","modified_gmt":"2026-02-13T20:18:55","slug":"de-politieke-betekenis-van-de-amerikaanse-aanval-op-venezuela","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.handsoffvenezuela.nl\/index.php\/2026\/02\/de-politieke-betekenis-van-de-amerikaanse-aanval-op-venezuela\/","title":{"rendered":"De politieke betekenis van de Amerikaanse aanval op Venezuela"},"content":{"rendered":"\n
Bron: Sandew Hira IHRC 1 februari 2026<\/a> ~~~ 
Engelse vertaling: www.ihrc.org.uk\/thelongview<\/a>
<\/pre>\n\n\n\n
Ontvoering:<\/strong> De schokkende aanval op Venezuela en de ontvoering van president Nicol\u00e1s Maduro en zijn vrouw Cilia Flores hebben een diepe politieke betekenis voor Venezuela en de wereld op vele fronten. Het heeft een nieuw hoofdstuk geopend in de confrontatie tussen het Amerikaanse imperium en de Bolivariaanse revolutie, waarin Trump in een nadelige positie wordt gemanoeuvreerd, hoewel veel waarnemers denken dat dit niet het geval is.<\/strong><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
De Amerikaanse regering heeft nu gekozen voor extremere, confronterende benaderingen in haar beleid, die uiteindelijk de Amerikaanse hegemonie in verschillende delen van de wereld zouden kunnen ondermijnen en intern ook zouden kunnen leiden tot de desintegratie van hun politieke basis.<\/p>\n\n\n\n
De vooruitzichten voor de anti-imperialistische en dekoloniale beweging om grote stappen voorwaarts te zetten zijn nu, dankzij Venezuela, beter dan ooit tevoren. Laat me deze punten verder toelichten.<\/p>\n\n\n\n
Een nieuw hoofdstuk in de geschiedenis van Venezuela.<\/h2>\n\n\n\n
Maduro en Flores worden de nieuwe Mandela\u2019s<\/h3>\n\n\n\n
Op 3 januari 1990 ontvoerde het Amerikaanse leger, in opdracht van president George H.W. Bush, de militaire heerser van Panama, generaal Manuel Noriega, en bracht hem naar de VS om daar terecht te staan. Guillermo Edara, de leider van de oppositie tegen Noriega, werd door de Amerikanen ge\u00efnstalleerd als de nieuwe president. Noriega, een voormalig CIA-agent, werd door de CIA gerekruteerd toen hij nog een jonge militair officier in Panama was. Panama was een belangrijk centrum voor de regionale inlichtingendiensten van de CIA. Noriega stond de VS toe om Panamees grondgebied en grondstoffen te gebruiken voor operaties tegen de Sandinisten in Nicaragua en andere anticommunistische bewegingen. Maar vervolgens transformeerde Noriega Panama in een narcostaat. Hij bood veilige doorgang, witwaspraktijken en bescherming aan het Medell\u00ednkartel onder leiding van Pablo Escobar. De CIA verdacht hem ervan informatie te verkopen aan de Cubaanse inlichtingendienst. De interne mening van de CIA veranderde van een lastige maar nuttige aanwinst naar een oncontroleerbare, malafide agent en een directe bedreiging voor de Amerikaanse buitenlandse beleidsdoelstellingen.<\/p>\n\n\n\n
Maduro en Flores zijn van een heel ander kaliber dan Noriega. Zij zijn leiders van een populaire anti-imperialistische en socialistische revolutie, de Bolivariaanse Revolutie. Ze genieten een hoge internationale status in het mondiale Zuiden. Hun leiderschap is gebaseerd op hoge morele, ethische en ideologische waarden. Ze zouden vergeleken moeten worden met Nelson Mandela, niet met Manuel Noriega. En zo zal hun aanzien de komende maanden, misschien wel jaren, groeien. De roep \u201cBevrijd Nelson Mandela\u201d vond weerklank in de harten van progressieve mensen over de hele wereld. De roep \u201cBevrijd Maduro en Flores\u201d zal hetzelfde effect hebben.<\/p>\n\n\n\n
De manier waarop zowel Maduro als Flores zich gedroegen in de nasleep van de ontvoering en de voorbereidingen voor het proces, vervulde veel mensen in en buiten Venezuela met immense trots vanwege hun moed, waardigheid en karakter. Op 6 januari hield Diosdado Cabello, secretaris-generaal van de Verenigde Socialistische Partij van Venezuela (PSUV) en minister van Binnenlandse Zaken, Justitie en Vrede, een toespraak tijdens de Nationale Vrouwenmars in Caracas, waarin hij een anekdote vertelde die een luid applaus van de demonstranten opleverde. Cabello herinnerde eraan dat Cilia Flores zich tegen de aanvallers verzette en verklaarde dat als ze president Maduro zouden meenemen, ze haar ook moesten meenemen, een gebaar dat hij beschreef als een demonstratie van de moed, waardigheid en dapperheid van Venezolaanse vrouwen. Hoewel Maduro grotendeels ongedeerd werd gevangengenomen, liep Cilia Flores zichtbare verwondingen op tijdens de strijd en verscheen ze later voor de rechter met verbanden en vermoedelijk gebroken ribben. Cabello: \u201cDat is wat Venezolaanse vrouwen zijn: moedig, toegewijd, helder van geest en bereid om hun volk, hun land en hun geliefden met hun leven te verdedigen.\u201d <\/em>[1]<\/strong><\/em><\/a> Dat verhaal zal in het geheugen van toekomstige generaties gegrift blijven. En dat geldt ook voor de houding van Maduro tijdens zijn gevangenschap.<\/p>\n\n\n\n
Eerste berichten vanaf het oorlogsschip gaven aan dat Maduro zich tijdens de vlucht naar New York \u201cstrijdlustig en oncommunicatief\u201d gedroeg en weigerde het gezag van zijn ontvoerders te erkennen. Een foto die president Trump op 3 januari op Truth Social plaatste, toonde Maduro geblinddoekt, geboeid en met gehoorbescherming. Deze maatregelen zijn standaard voor belangrijke doelwitten die zich verzetten of die door militairen gedesori\u00ebnteerd gehouden moeten worden om verder verzet of communicatie tijdens het transport te voorkomen.<\/p>\n\n\n\n
Na zijn landing op de Stewart Air National Guard Base in New York, toonde een video, vrijgegeven door het \u201cRapid Response\u201d-team van het Witte Huis, hoe Maduro door DEA-agenten door een gang werd begeleid. In het 12 seconden durende fragment is hij geboeid te zien, kijkend naar de camera, terwijl hij in het Engels \u201cGelukkig Nieuwjaar\u201d en \u201cGoedenacht\u201d zegt. Bij het betreden van de rechtszaal van rechter Alvin Hellerstein in Manhattan voor zijn aanklacht, keek Maduro opnieuw naar de publieke tribune en de jurybank (waar verslaggevers zaten) en zei \u201cGelukkig Nieuwjaar!\u201d in het Engels voordat hij ging zitten. Hij deelde de rechter onmiddellijk mee: \u201cIk ben een ontvoerde president\u201d <\/em>en \u201cIk beschouw mezelf als een krijgsgevangene\u201d <\/em>. Dit is een strategische weigering om mee te werken met het Amerikaanse strafrechtsysteem, omdat het de gebeurtenis afschildert als een illegale militaire ontvoering in plaats van een rechtmatige arrestatie. Hij maakte ook het V-teken (overwinning, vrede) en balde zijn vuist om aan te geven dat hij zou blijven vechten. Het V-teken werd vergezeld door de wijsvinger van de andere hand, een verwijzing naar de handtekening van Hugo Ch\u00e1vez. Het was een teken van verzet.<\/p>\n\n\n\n
In de komende maanden, misschien wel jaren, zullen Maduro en Flores de rechtszaal gebruiken als een theater van verzet dat miljoenen mensen over de hele wereld zal inspireren. Hun acties zullen worden ondersteund door het kader dat de Bolivariaanse regering heeft gecre\u00eberd voor hun vrijlating. Op haar eerste dag als waarnemend president stelde Delcy Rodr\u00edguez een speciale commissie in die zich zal inzetten voor de vrijlating van de constitutionele president Nicol\u00e1s Maduro Moros en first lady Cilia Flores. De roep om vrijheid zal weerklinken in alle overheidszaken van Venezuela en in volksbewegingen tegen het imperialisme.<\/p>\n\n\n\n
Op 11 april 2002 werd Hugo Ch\u00e1vez tijdens een staatsgreep ontvoerd door een onderdeel van het door de VS getrainde leger en naar het eiland La Orchila voor de kust van Venezuela gebracht. Hij gaf een geschreven boodschap af met de tekst: \u201cIk ben niet afgetreden. Ik ben nog steeds de president.\u201d <\/em>Honderdduizenden Ch\u00e1vez-aanhangers uit de arme wijken omsingelden het paleis van Miraflores en eisten hun president te zien. Middelbare officieren die Ch\u00e1vez trouw bleven, kwamen in opstand tegen de coupplegers en heroverden het paleis zonder een schot te lossen. Loyalisten vlogen naar La Orchila, bevrijdden Ch\u00e1vez en brachten hem op 13 april terug naar Caracas. En nu hoor je in de straten van Caracas de slogan \u201cElke 11e heeft zijn 13e\u201d, die de hoop uitdrukt dat Maduro ooit naar huis zal terugkeren.<\/p>\n\n\n\n
De ontvoering van Maduro en Flores zou wel eens een heikel punt kunnen worden voor Amerikaanse beleidsmakers, met mogelijk averechtse gevolgen, waardoor ze hen zo snel mogelijk willen afzetten.<\/p>\n\n\n\n
De Bolivariaanse leiding heeft de test van de geschiedenis doorstaan: revolutionair leiderschap in tijden van crisis<\/h3>\n\n\n\n
De Amerikaanse aanval was in veel opzichten schokkend. De VS gebruikten elektronische oorlogsvoering om Caracas plat te leggen, het elektriciteitsnet van de stad uit te schakelen en de communicatie van het Venezolaanse leger te verstoren. De radar- en communicatiesystemen werden door elektronische oorlogsvoering uitgeschakeld voordat de aanval begon. De bewakers werden verlamd door het gebruik van \u201cakoestische apparaten\u201d (sonische wapens) die intense pijn, braken en desori\u00ebntatie veroorzaakten, waardoor Maduro\u2019s persoonlijke beveiliging, ondanks hun honderden manschappen, geen effectieve verdediging kon opzetten. Amerikaanse vliegtuigen (waaronder F-35\u2019s) en Tomahawk-raketten bombardeerden luchtafweergeschut en hangars op de luchtmachtbasis La Carlota om te voorkomen dat Venezolaanse straaljagers konden opstijgen om de president te beschermen.<\/p>\n\n\n\n
Direct na de ontvoering riep president Trump de overwinning uit. Hij ging ervan uit dat de Bolivariaanse leiding een psychologische schok had ondergaan waardoor elk verzet zinloos was geworden. Vicepresident Delcy Rodr\u00edguez zou Marco Rubio hebben gebeld om de machtsoverdracht te bespreken. De VS zouden Venezuela gaan besturen.<\/p>\n\n\n\n
Binnen een uur na deze aankondiging veroordeelde Delcy Rodr\u00edguez de Amerikaanse operatie als een \u201cbarbaarse\u201d en \u201cillegale ontvoering\u201d en benadrukte ze dat Maduro de \u201cenige president van Venezuela\u201d bleef. Ze verklaarde dat Venezuela \u201cnooit meer iemands kolonie zou zijn\u201d en riep op tot de onmiddellijke vrijlating van Maduro en Flores. Op maandag 5 januari werd ze formeel be\u00ebdigd als interim-president voor de Nationale Assemblee. Tijdens de ceremonie legde ze een eed af ter ere van de nalatenschap van Hugo Ch\u00e1vez en Maduro, waarbij ze haar rol omschreef als die van \u201cbewaker\u201d van de revolutie terwijl zij als \u201cgijzelaars\u201d worden vastgehouden.<\/p>\n\n\n\n
Maar de Bolivariaanse leiding beperkte zich niet tot dit soort verklaringen. Ze erkende dat er in deze fase behoefte is aan eenheid, stabiliteit en veiligheid. Minister van Defensie Vladimir Padrino L\u00f3pez en minister van Binnenlandse Zaken, Justitie en Vrede Diosdado Cabello verklaarden hun steun aan Rodr\u00edguez. De Nationale Assemblee stond volledig achter haar. De Amerikaanse aanval, waarbij honderd mensen omkwamen, onder wie 32 Cubanen, en vele anderen gewond raakten, veroorzaakte grote verontwaardiging onder de Venezolaanse bevolking. Jorge Arreaza, voormalig minister van Buitenlandse Zaken, vertelt over de gevolgen: \u201cIk kan zeggen dat de populariteit van president Maduro en de Venezolaanse regering vandaag de dag veel groter is dan op 31 december. Dus dat is al iets: we komen dichter bij elkaar. We verenigen ons zelfs meer dan ik had gedacht. Ik heb familieleden die de regering van de revolutie nooit hebben gesteund en ze hebben me gebeld en gezegd: \u2018Jorge, wat moet ik doen? Waar is mijn wapen? Wat moet ik doen om mijn volk te verdedigen? Waar moet ik heen naar een demonstratie om president Maduro te steunen?\u2019 Zelfs zij zeggen dat ze president Maduro missen en dat ze hem niet mochten, maar dat ze hem missen.\u201d<\/em>[2]<\/strong><\/em><\/a><\/p>\n\n\n\n
De Bolivariaanse leiding moet zich realiseren dat er grote kansen zijn om een groot deel van de bevolking te verenigen, met name degenen die twijfels hadden over de revolutie. Deze eenheid hangt af van hoe de regering zich staande houdt in deze onzekere en zeer gevaarlijke tijden. En ze kiezen voor een pragmatische, maar tegelijkertijd principi\u00eble aanpak.<\/p>\n\n\n\n
De principi\u00eble aanpak was om te blijven aandringen op de bescherming van de soevereiniteit van Venezuela. De pragmatische aanpak was om de oorlogszuchtigen in de Amerikaanse regering, die een tweede aanval bepleitten die veel meer Venezolanen het leven zou hebben gekost, te dwarsbomen. De leiding pakte dit op een zeer slimme manier aan.<\/p>\n\n\n\n
Rodr\u00edguez publiceerde een open brief aan Trump waarin ze een \u201cevenwichtige en respectvolle\u201d relatie voorstelde. Ze nodigde de VS uit om samen te werken aan een ontwikkelingsagenda. Ze stelde gesprekken voor om Amerikaanse energiebedrijven te laten helpen bij de wederopbouw van de Venezolaanse olie-infrastructuur. Sommigen aan de linkerkant hebben dit ge\u00efnterpreteerd als een capitulatie van de Bolivariaanse leiding. Maar laten we het ook eens vanuit praktisch oogpunt bekijken. Trump wilde 30 tot 50 miljoen vaten olie gratis. Nu heeft hij ermee ingestemd de marktprijs voor deze olie te betalen. Dit is in feite een schending van de Amerikaanse sancties tegen Venezuela.<\/p>\n\n\n\n
Trump heeft van Rodr\u00edguez ge\u00ebist dat hij Amerikaanse energiebedrijven volledige toegang geeft tot de olievelden van het land. De VS verwacht dat deze bedrijven ongeveer 100 miljard dollHij bracht de VS en Venezuela in een onderhandelingsproces terechtar zullen investeren in de modernisering van de Venezolaanse olie- en gasinfrastructuur. Rodr\u00edguez verwelkomde deze investeringen, die een verdere afbouw van het sanctieregime zouden betekenen. Maar hierin schuilt de slimheid van Rodr\u00edguez\u2019 strategie. Hij bracht de VS en Venezuela in een onderhandelingsproces terecht, in plaats van in een militaire confrontatie.<\/p>\n\n\n\n
In 2007 onteigende Hugo Ch\u00e1vez voor meer dan 12 miljard dollar aan activa van bedrijven als ExxonMobil en ConocoPhillips. Sindsdien weigeren deze bedrijven al bijna twintig jaar in Venezuela te werken. Tijdens de onderhandelingen eiste Rodr\u00edguez een \u201cschone lei\u201d-beleid, waarmee Trump instemde. Wat betekent dit?<\/p>\n\n\n\n