{"id":13135,"date":"2025-11-17T11:26:07","date_gmt":"2025-11-17T09:26:07","guid":{"rendered":"https:\/\/www.handsoffvenezuela.nl\/?p=13135"},"modified":"2025-11-20T00:07:47","modified_gmt":"2025-11-19T22:07:47","slug":"nederland-koloniseert-de-antillen-vanwege-venezolaanse-olie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.handsoffvenezuela.nl\/index.php\/2025\/11\/nederland-koloniseert-de-antillen-vanwege-venezolaanse-olie\/","title":{"rendered":"Nederland koloniseert de Antillen vanwege Venezolaanse olie"},"content":{"rendered":"\n
Bron: Marjolein van Pagee 
Media Mondo  15 november 2025<\/a> ~~~ <\/pre>\n\n\n\n
Nederland claimt neutraliteit maar vormt samen met de VS een bedreiging voor de Venezolaanse soevereiniteit<\/h4>\n\n\n\n\n\n\n\n
Demissionair minister-president Dick Schoof bracht deze week een bezoek aan de Antillen<\/a>. De verouderde Lago-raffinaderij op Aruba gaat definitief dicht en Nederland gaat helpen bij de ontmanteling.[1]<\/a> Tot in 1985 verwerkte het Amerikaanse oliebedrijf Exxon hier Venezolaanse olie. Het Nederlandse Shell deed hetzelfde op Cura\u00e7ao. Schoof benadrukte dat Nederland niet betrokken is bij de huidige Amerikaanse intimidatie van buurland Venezuela. Ook de media wekken de indruk dat het recente machtsvertoon in de Cariben puur een initiatief is van Trump.[2]<\/a> Dit is misleidend. Ook Den Haag heeft er alle belang bij dat president Nicol\u00e1s Maduro wordt vervangen met een leider die het Westen goed gezind is. In werkelijkheid is de Nederlandse neutraliteitsclaim een farce. Zowel in het heden, als in het verleden, vormen de Antillen voor Nederland een belangrijke stapsteen naar Venezolaanse olie. Shell was er eind negentiende eeuw als de kippen bij toen het zwarte goud voor het eerst gevonden werd. De Nederlandse regering ondersteunde het olieconcern waar nodig. Venezolaanse leiders die de oneerlijke deal niet accepteerden, werden tegengewerkt en ge\u00efntimideerd. Net als de Trump-regering nu, stuurde Den Haag in 1908 z\u00e9lf oorlogsschepen naar Venezuela.<\/p>\n\n\n\n
Olie heeft tegenwoordig een slecht imago. Nederland doet er alles aan om zo groen en duurzaam mogelijk te lijken. Vertrekkend premier Dick Schoof stelde op Aruba dat de ontmanteling van de oude Lago-raffinaderij een belangrijke stap was richting \u201ceen duurzame economie\u201d<\/a>.[3]<\/a> Hierna was Schoof op 9 en 10 november aanwezig bij de vierde CELAC-EU-top in Colombia, waar het woord duurzaamheid eveneens veelvuldig klonk. De aanwezige landen beloofden trouw aan de \u20182030 Agenda\u2019 van de VN.<\/a>[4]<\/a> Een van de zeventien duurzame-ontwikkelingsdoelen<\/a> (Sustainable Development Goals<\/em>, SDGs) luidt dat het gebruik van fossiele brandstoffen moet worden teruggedrongen.[5]<\/a><\/p>\n\n\n\n
Hoe staan deze mooie woorden in verband met de huidige agressie tegen Venezuela, waarin het juist om olie gaat?<\/p>\n\n\n\n
De onrechtmatige aanvallen van Trump op vissersboten kwam tijdens de top wel ter sprake. De Colombiaanse president Gustavo Petro hoopte op een gezamenlijke verklaring die het Amerikaanse optreden in de Cariben zou veroordelen, maar verder dan een paar vage opmerkingen over het recht op zelfverdediging binnen internationale rechtskaders, kwam het niet. Venezuela en Nicaragua kozen ervoor om de verklaring op belangrijke punten niet te ondertekenen<\/a>.[6]<\/a><\/p>\n\n\n\n
\u2018Good cop\u2019 en \u2018bad cop\u2019 willen allebei olie<\/strong><\/p>\n\n\n\n
Hoewel de EU-landen, waaronder Nederland, zich in het algemeen diplomatieker opstellen dan Washington onder Trump, is de EU net zo goed verantwoordelijk voor zowel de economische sancties tegen Venezuela als de demonisering van Maduro\u2019s regering. Kort gezegd lijkt het erop dat de EU voor de buitenwereld de \u2018good cop\u2019 speelt, en de contacten in de regio warm houdt, terwijl de Trump-regering de rol van \u2018bad cop\u2019 op zich neemt en met openlijke oorlog dreigt.<\/p>\n\n\n\n
Want hoe mooi de duurzame-ontwikkelingsdoelen van de VN ook klinken, als de Amerikaanse oorlogsvloot in de Cariben iets<\/em> laat zien, is het wel het belang van Venezolaanse olie voor de imperialistische belangen. Inmiddels gaat het om: 8 torpedobootjagers, 2 raketkruisers, 1 amfibisch transportschip, een kustgevechtsschip, een nucleaire onderzee\u00ebr, B1 bommenwerpers, straaljagers, meerdere helikopters en drones, \u00e9n het allergrootste vliegdekschip dat de VS in huis heeft, de USS Gerald R. Ford<\/a>.[7]<\/a><\/p>\n\n\n\n
Regionale steunpunten<\/strong><\/p>\n\n\n\n
Een van de eerste schepen kwam eind oktober in de haven van Trinidad<\/a> aan, zo\u2019n tien kilometer van de Venezolaanse noordoostkust,[8]<\/a> zogenaamd voor een militaire oefening.[9]<\/a> Voor het slagen van imperialistische oorlogen en regime changes zijn regionale steunpunten als Trinidad van essentieel belang.[10]<\/a> Ook de Amerikaanse kolonie Puerto Rico<\/a>[11]<\/a> is een belangrijk steunpunt waar de Noord-Amerikaanse oorlogsschepen altijd terecht kunnen.[12]<\/a><\/p>\n\n\n\n
Amerikaanse en Nederlandse basissen op de Antillen<\/strong><\/p>\n\n\n\n
Minder bekend is dat de VS ook militaire basissen heeft op de luchthavens van Cura\u00e7ao en Aruba, eveneens slechts tientallen kilometers van de Venezolaanse kust. Op 12 april 1999 sloot de Nederlandse regering met de VS een overeenkomst voor de vestiging van een zogeheten \u2018Forward Operating Location\u2019<\/em> (FOL).<\/a>[13]<\/a> Formeel zou het om counterdrugsoperaties gaan maar in 2019 werd de locatie al eens gebruikt voor een infiltratiepoging, toen de Noord-Amerikanen onder het mom van \u2018humanitaire hulp\u2019 Venezuela probeerden binnen te dringen<\/a>.[14]<\/a> Op de Antillen werkt het US Southern Command<\/em> nauw samen met NAVO-partner Nederland, die er permanent duizend man defensiepersoneel heeft gestationeerd<\/a>.[15]<\/a> Samen met hun Noord-Amerikaanse collega\u2019s voerde de Nederlandse Koninklijke Marine in het voorjaar van 2025 nog een operatie uit in de buurt van de Venezolaanse havenstad Puerto Cabello.<\/a>[16]<\/a><\/p>\n\n\n\n
De Antilliaanse bevolking draagt de risico\u2019s<\/strong><\/p>\n\n\n\n
Uiteraard is de bevolking op de Antillen nooit gevraagd over de wenselijkheid van Nederlandse en Amerikaanse basissen op hun grondgebied, terwijl de eilandbewoners w\u00e9l de risico\u2019s dragen van de provocerende acties die de imperialistische landen samen ondernemen. Ook al heeft Cura\u00e7ao sinds 2010 formeel een onafhankelijke status binnen het Nederlandse Koninkrijk, het is in feite nog altijd een kolonie.[17]<\/a> Den Haag beslist over alle belangrijke zaken die het buitenlandbeleid of defensie aangaan<\/a>.[18]<\/a> Vanwege de band met Nederland worden de Caribische eilanden ook geassocieerd met de Europese Unie<\/a> en dus ook de EU-sancties.[19]<\/a><\/p>\n\n\n\n
Toen afgelopen augustus bekend werd dat Amerikaanse oorlogsschepen in Willemstad zouden komen tanken, reageerde de bevolking begrijpelijkerwijs ongerust. In het Nederlandse parlement stelde D66 er Kamervragen over<\/a>.[20]<\/a> Maar toenmalig defensieminister Ruben Brekelmans (VVD) benadrukte<\/a> dat de Amerikaanse inzet nationaal <\/em>was aangestuurd en dat Nederland er niets mee te maken had. Alsof het van geen betekenis was werd eraan toegevoegd dat Defensie en Buitenlandse Zaken wel in nauw contact stonden met de VS.[21]<\/a><\/p>\n\n\n\n
Dat het splinternieuwe bevoorradingschip Zr.Ms. Den Helder<\/em> op 20 oktober Willemstad binnenvoer had volgens kapitein-luitenant ter zee Stefjan Veenstra<\/a> ook al niets te maken met de situatie in Venezuela.[22]<\/a> Maar was het werkelijk toeval dat een groot Nederlands marineschip voor warmwatertesten in de Cariben aanmeerde, n\u00e9t op het moment dat Trump Venezuela verder onder druk zette?[23]<\/a> Ook van een \u2018militaire oefening\u2019 gaat immers een boodschap uit. Zouden de Nederlanders hun Amerikaanse vrienden niet uit de brand helpen als het echt nodig zou zijn? Kapitein Veenstra: \u201cZr.Ms. Den Helder komt precies op het juiste moment. De marine is een schip van oorlog rijker.\u201d<\/a>[24]<\/a><\/p>\n\n\n\n
De Cura\u00e7aose premier Gilmar Pisas hoopt dat het verdrag tussen Nederland en de VS volgend jaar verlengd gaat worden. Volgens hem was er intensief gesproken over de risico\u2019s: \u201cDaarom is hier ook een extra Nederlands militair schip gekomen. Er zijn geen spanningen met ons als land, maar we kunnen er wel bij betrokken raken.\u201d<\/a>[25]<\/a> Het logistieke bezoek van Amerikaanse oorlogsschepen aan Willemstad was volgens hem \u201cgeen enkele reden tot paniek.<\/a>\u201d[26]<\/a><\/p>\n\n\n\n
De Nederlandse inlichtingendienst AIVD denkt daar echter anders over. In een rapport uit 2024 waarschuwen ze dat de situatie in Venezuela mogelijk grote gevolgen kan hebben voor \u201cde economie, politiek en veiligheid van Aruba, Cura\u00e7ao en Bonaire.\u201d De opstellers van het rapport zien geen verband met het provocerende optreden van de Westerse landen zelf. De Antilliaanse bevolking zou slechts gevaar lopen omdat Venezuela de krijgsmacht aan het opbouwen is met hulp van Rusland, Iran en China<\/a>.[27]<\/a> Dat het olierijke land zelf onder vuur ligt en door de Westerse intimidatie wel genoodzaakt is om de verdediging op te schroeven, daar rept de AIVD uiteraard niet over.<\/p>\n\n\n\n
Ook Caracas vertrouwt de Nederlands-Europese aanwezigheid op de Antillen niet. In januari 2018 legde de regering Maduro de Antillen nog een handelsembargo op<\/a>, waarna de voedselprijzen omhoogschoten<\/a>. Het ligt voor de hand dat de band tussen de Caribische eilanden en het Venezolaanse vasteland beter zou zijn zonder Nederlands kolonialisme en bedreigingen. Nadat de VS en de EU in 2015 de druk op Venezuela opvoerden, is de Venezolaans-Antilliaanse handel er alleen maar op achteruitgegaan.[28]<\/a> In die zin zijn de Antillianen, net als de Venezolanen, evenzeer slachtoffers van de Amerikaanse en Europese sancties.<\/p>\n\n\n\n
Nederlandse neutraliteitsclaim een farce<\/strong><\/p>\n\n\n\n
Vanwege de nauwe, historische band met de VS is de Nederlandse neutraliteitsclaim weinig overtuigend., zelfs als Den Haag geen actieve rol speelt in de huidige escalatie. In de agressie-oorlog tegen Venezuela volgen de Nederlandse politiek en media trouw de door Washington en Brussel uitgezette lijn die de Venezolaanse president Nicol\u00e1s Maduro non-stop beschuldigt van ondemocratisch en autoritair optreden, mensenrechtenschendingen en recentelijk zelfs van betrokkenheid bij illegale drugshandel. Vorig jaar augustus verleende de Nederlandse ambassade in Caracas nog onderdak aan de prowesterse oppositieleider Edmundo Gonz\u00e1lez<\/a> die beweerde dat niet Maduro, maar hij de verkiezingen had gewonnen.[29]<\/a> Venezuela is ook een van de twintig landen die volgens de mensenrechtenrapportage van 2023<\/a> van prioriteit zijn voor de Nederlandse overheid.[30]<\/a><\/p>\n\n\n\n
Daar komt bij dat Nederland z\u00e9lf ook (olie)belangen heeft en dus niet alleen maar een faciliterende rol vervult in dienst van de VS. Een blik op de geschiedenis laat zien hoezeer de Antillen centraal staan in de nauwe samenwerking tussen beide<\/em> imperialistische mogendheden in de koloniale uitbuiting van Venezuela. Al voor ruim anderhalve eeuw zet de Nederlandse bezetting van de eilanden de bilaterale relatie met Venezuela onder spanning.<\/p>\n\n\n\n
De Antillen een stapsteen naar Venezuela<\/strong><\/p>\n\n\n\n
Een artikel uit 1971<\/a>, gepubliceerd in het blad van de Communistische Partij van Nederland (CPN), spreekt over de Nederlandse Antillen als \u201cstapsteen naar Zuid-Amerika.\u201d[31]<\/a> In de praktijk waren de eilanden vooral een stapsteen naar Venezuela, dat niet pas met de ontdekking van olie de aandacht van Europeanen trok.<\/p>\n\n\n\n
De Spaanse kolonisatie van Venezuela begon in 1522 en duurde tot 1811. Onder leiding van Sim\u00f3n Bol\u00edvar \u2014de huidige Venezolaanse Republiek is naar hem vernoemd\u2014maakte het land na de onafhankelijkheid deel uit van Gran-Colombia<\/em>. Dit rijk, dat Venezuela, Colombia, Ecuador en Peru verenigde, viel in 1830 met de dood van Boliv\u00e1r weer uiteen.<\/p>\n\n\n\n
Hierna werd de Venezolaanse cacao- en koffie industrie, die al door de Spanjaarden was opgezet, verder ge\u00efntensifieerd en uitgebreid. Dit werd gedaan door met name Nederlandse, Engelse, Duitse en Italiaanse ondernemers waardoor de grote winsten vooral richting Europa vloeiden. Geld maakt geld en het kapitaal dat werd gegenereerd was uiteraard niet bedoeld om Venezuela tot ontwikkeling te brengen.<\/p>\n\n\n\n
Nederlandse financiering van de aderlating van een continent<\/strong><\/p>\n\n\n\n
De Uruguayaanse Eduardo Galeano schrijft in zijn boek De aderlating van een continent<\/em><\/a> (1971) dat Venezuela door de Europese uitbuiting onderontwikkeld bleef en gedoemd was tot \u201cde lijdensweg van de periodieke daling van de koffie- en cacaoprijzen; beide producten leverden de kapitalen op die het parasitaire leven, de pure geldsmijterij van de eigenaars, de handelaren en de geldschieters mogelijk maakten.\u201d[32]<\/a> De winsten cre\u00eberden ook een plaatselijke oligarchie in Caracas, zij vormden de tussenpersonen en handlangers van de Westerse imperialisten.<\/p>\n\n\n\n
Interessant is dat Nederlanders in Galeano\u2019s boek niet alleen voorkomen als (slaven)handelaren of kolonisten, maar vooral ook als bankiers en geldschieters die eind zeventiende eeuw maar liefst een derde van de Spaanse handel in handen hadden.[33]<\/a> Naast het fysiek in bezit nemen van land (kolonisatie), en het toe-eigenen van lichamen voor onbetaalde arbeid (slavenhandel), was de beheersing van de grote geldstromen waar het de Westerse imperialisten werkelijk om ging. De grondstoffen, of dit nu aardolie, koffie of cacao was, waren de middelen waarmee het doel kon worden bereikt.<\/p>\n\n\n\n
Ook al verplaatste het financi\u00eble centrum zich in de loop van de eeuwen van Amsterdam naar respectievelijk Londen en New York, het betekende niet het einde van Nederland als speler op de wereldmarkt.<\/p>\n\n\n\n
Historisch slechte relatie met Venezuela<\/strong><\/p>\n\n\n\n
Tussen het onafhankelijke Venezuela en de koloniale Nederlanders op de Antillen heeft het nooit echt geboterd. Het ene moment was er onenigheid over invoerrechten, dan weer liepen de gemoederen hoog op als Willemstad asiel verleende aan een Venezolaanse oppositieleider die een staatsgreep voorbereidde. Ook waren er terugkerende conflicten over eilanden waarover beide landen zeggenschap claimden. Maar pas echt serieus werd het toen er in Venezuela olie werd aangetroffen.<\/p>\n\n\n\n
De enorme olievoorraden, die door de socialistische regering van Maduro nu niet vrijelijk toegankelijk zijn voor de spotprijzen die de imperialisten zichzelf gunnen, zijn dan ook een belangrijke reden dat Nederland niet geneigd zal zijn om de Caribische eilanden los te laten. Hoewel de Nederlandse regering naar buiten toe neutraliteit claimt als het gaat om Trump\u2019s militaire optreden, zou het voor Den Haag eveneens wenselijk zijn als Maduro kon worden vervangen. Het ligt voor de hand dat het Nederlandse bedrijfsleven een enorme boost zou krijgen als het \u2018eldorado\u2019 aan Venezolaanse olie, via de Antillen, weer naar Nederland zou kunnen stromen. In ieder geval is dit wat Shell tussen 1918 en 1985 heeft gedaan, totdat de Venezolanen hogere olieprijzen begonnen te eisen en de top van Shell dat niet zinde waarna ze het eiland verlieten.<\/p>\n\n\n\n
Schulden zijn er niet om te worden afbetaald<\/strong><\/p>\n\n\n\n
De Venezolaanse olievoorraden, waarvan nu bekend is dat ze tot de grootste ter wereld behoren, werden eind negentiende eeuw ontdekt. De lokale oligarchie in Caracas was soms wel, soms niet bereid om de imperialisten tegemoet te komen. De Venezolaanse generaal Cipriano Castro \u2013in 1899 door een staatsgreep aan de macht gekomen\u2013 ontpopte zich als iemand die n\u00edet bereid was om naar de pijpen te dansen van het Westen. Net als de huidige Venezolaanse regering liet hij zich inspireren door de onafhankelijkheidsstrijd van Sim\u00f3n Bol\u00edvar.<\/p>\n\n\n\n
Na Castro\u2019s aantreden ontstond er al gauw onenigheid over staatsleningen die Venezuela had uitstaan bij Nederland, Engeland, Duitsland en Itali\u00eb. In 1902 blokkeerden een aantal Britse, Duitse en Italiaanse kanonneerboten Venezuela. Deze vorm van militaire intimidatie moest Castro tot aftreden dwingen, in de hoop dat zijn opvolger de schulden w\u00e9l zou aanvaarden. [34]<\/a><\/p>\n\n\n\n
Net als in onze tijd claimde politiek Den Haag in eerste instantie neutraliteit. Op 16 december 1902 ontving de gouverneur van Cura\u00e7ao vanuit Nederland de instructie dat in het geval er oorlog mocht ontstaan, hij dan neutraliteitsvoorschriften moest afkondigen. De Nederlandse historicus Hans van der Jagt in zijn boek Engelen uit Europa<\/em> (2022) concludeert dat neutraal blijven erg lastig bleek met \u201cDuitse, Britse en Italiaanse oorlogsschepen rond en in de Cura\u00e7aose haven Schottegat.\u201d[35]<\/a><\/p>\n\n\n\n
De VS toonde zich dit keer van de diplomatieke kant (\u2018good cop\u2019) en trad op als bemiddelaar. Dit was geen vredelievendheid. Het doel was om Caracas hoe dan ook te dwingen om de schuldaflossing te hervatten.[36]<\/a> Eindeloze onderhandelingen resulteerden in het Washingtonakkoord. Op 7 mei 1903 kwamen ook Nederland en Venezuela een betalingsregeling overeen.[37]<\/a> Daarnaast werd besloten dat de landen zich zouden verbinden aan het Hof van Arbitrage in Den Haag, de voorloper van het internationale gerechtshof dat geschillen tussen landen regelt.<\/p>\n\n\n\n
In zijn boek The Debt System<\/em> (2019) legt de Belgische auteur Eric Toussaint uit dat het cre\u00ebren van buitenlandse schulden een manier was om de door Spanje gekoloniseerde landen in Latijns-Amerika opnieuw te onderwerpen. Onafhankelijkheidsstrijder Bol\u00edvar zag al in waarom Engeland bereid was om de onafhankelijkheidsstrijd tegen Spanje te financieren. In die zin was het niet eens de bedoeling dat schulden daadwerkelijk zouden worden afbetaald. De oneerlijke voorwaarden cre\u00eberden een afhankelijkheidsrelatie die vooral oneindig moest voortduren.[38]<\/a> Extreem hoge schuldbedragen maken een land voor altijd gebonden waardoor het ook niet zoveel kan inbrengen als de schuldeisers toegang eisen tot waardevolle grondstoffen.[39]<\/a> Het lijkt erop dat Castro dit mechanisme heel goed doorhad.<\/p>\n\n\n\n
Castro een steen in de schoen van de imperialisten<\/strong><\/p>\n\n\n\n
De Nederlanders ergerden zich ook aan het Venezolaanse invoertarief van 30 procent, dat werd geheven op alle Europese en Amerikaanse producten die via de Antillen werden ingevoerd. De Venezolaanse kustwacht hield regelmatig Nederlandse schepen aan om te controleren op de welig tierende smokkelhandel. De Nederlanders vonden dit onacceptabel en gingen soms zelfs zover dat ze de Venezolaanse kustwacht beschoten<\/a>.[40]<\/a><\/p>\n\n\n\n
Historisch gezien was het in 2024 niet de eerste keer dat Nederland onderdak verleende aan een Venezolaanse oppositieleider<\/a>. In 1902 kreeg rebellengeneraal Manuel Antonio Matos politiek asiel op Cura\u00e7ao nadat hij een veldslag tegen Castro had verloren en het land probeerde te ontvluchten. De bilaterale spanningen liepen hierdoor nog hoger op.[41]<\/a><\/p>\n\n\n\n
Nederlandse en andere Europese ondernemers die nog wel zakendeden met Caracas werden als verdacht beschouwd en met sancties bedreigd. In 1904 blufte een diplomaat dat \u00e1ls Venezuela door zou gaan met grenscontroles op zee, Nederland de schepen van de Venezolaanse kustwacht in beslag zou nemen. Eind dat jaar werd in de ministerraad in Den Haag de mogelijkheid besproken om oorlogsschepen te sturen. Het was dat de Japans-Russische oorlog in 1905 een hoogtepunt bereikte, waardoor er geen schepen beschikbaar waren om de daad bij het woord te voegen.[42]<\/a><\/p>\n\n\n\n
Het conflict sleepte zich voort en kwam in december 1908 uiteindelijk tot een ontknoping. Drie Nederlandse oorlogsschepen vertrokken naar de Cariben. Opnieuw toonde de VS zich geen voorstander van militair ingrijpen. Het liep uiteindelijk met een sisser af: vlak voor kerst werd Castro ziek en vertrok voor behandeling naar Europa.[43]<\/a> De imperialistische landen konden opgelucht ademhalen.<\/p>\n\n\n\n
1914: Shell claimt Venezolaanse olie<\/strong><\/p>\n\n\n\n
De bilaterale relatie kwam in rustiger vaarwater onder Castro\u2019s opvolger Juan Vicente G\u00f3mez die in de daaropvolgende jaren verschillende olie-concessies verleende. Rond 1913 liet de Caribbean Petroleum Company<\/em> een team van geografen onderzoek doen naar de kwaliteit van de olie. De resultaten waren zo veelbelovend dat Shell een miljoen dollar betaalde voor een meerderheidsbelang in het bedrijf<\/a>.[44]<\/a> De Surinaamse auteur Nizaar Makdoembaks schrijft in zijn boek De aprilmoorden<\/em> (2012) over de reden dat Cura\u00e7ao werd uitgekozen als locatie voor de olieraffinaderij:<\/p>\n\n\n\n
\n
De verbinding van het meer [van Maracaibo] met de open zee maakte het voor de hand liggend om de olie per tanker te vervoeren, maar de diepgang van die verbinding was onvoldoende voor grote tankers. Dit noopte tot de inzet van zo klein mogelijke schepen. Met dergelijke kleine schepen was het varen over de oceaan echter zowel economisch als nautisch onverantwoord. Zodoende ging men op zoek naar locaties waar het mogelijk was de olie uit deze kleine schepen over te laden in grotere tankers. Men liet daarbij het oog vallen op het 216 zeemijlen van Maracaibo gelegen Cura\u00e7ao, dat met zijn natuurlijke, diepe en ontwikkelde haven bij uitstek geschikt was als overlaadstation.[45]<\/a><\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n
Los van deze praktische reden was er natuurlijk ook een politieke reden dat het Nederlandse olieconcern zich niet in het land vestigde waar de olie was gevonden. Cura\u00e7ao werd immers als \u2018eigendom\u2019 beschouwd waar de Nederlanders het nog lang voor het zeggen wilden hebben. Het politieke klimaat in het onafhankelijke Venezuela was te onvoorspelbaar voor een kostbare investering. Er kon immers altijd weer een leider opstaan die, net als Castro, voor het Venezolaanse eigenbelang zou opkomen. Dit is de reden dat Shell in Willemstad tussen 1914 en 1918 aan olieraffinaderij \u2018Isla\u2019 bouwde, op slechts tientallen kilometers afstand van het Venezolaanse vasteland.<\/p>\n\n\n\n
Den Haag kwam de Shell-groep enthousiast tegemoet met een aantal fiscale voordelen<\/a>. Telkens als een nieuwe regeling roet in het eten leek te gooien, en een serieuze belastingaanslag dreigde, wisten de oliemannen via hun politieke connecties, vrijstelling te regelen. Het geschuif met geld via dochterondernemingen begon hier en zou later uitmonden in Cura\u00e7ao als belastingparadijs.[46]<\/a><\/p>\n\n\n\n
Shell gunde Venezuela geen cent en vertrok<\/strong><\/p>\n\n\n\n
Nog altijd geeft de sterk vervuilende Isla-raffinaderij aan Willemstad een industri\u00eble look. In het begin verwerkte Shell ook Mexicaanse olie maar nadat Mexico in 1938 de olie-industrie nationaliseerde, ging het olieconcern exclusief Venezolaanse olie verwerken. De zaken gingen goed. In 1929 bood de raffinaderij aan meer dan tienduizend mensen werk.[47]<\/a><\/p>\n\n\n\n
In Venezuela zag men met lede ogen aan hoe h\u00fan olie 70 kilometer verderop tot een winstgevend product werd verwerkt. Het was het bekende model: de armlastige kolonie mocht tegen bodemprijzen grondstoffen leveren, de kolonisator zette het om in goud. Nadat Castro\u2019s opvolger Gom\u00e9z in 1935 overleed, begonnen de Venezolanen dan ook te lobbyen voor een raffinaderij op eigen bodem. In 1943 werd een nieuwe wet aangenomen die regelde dat de Isla-raffinaderij geen olie uit nieuwe concessies mocht verwerken. De Belgische auteur Michel Collon schrijft in zijn boek De 7 zonden van Chavez <\/em>(2013):<\/p>\n\n\n\n
\n
In 1943 stelde de Venezolaanse regering van Isaias Medina een vooruitstrevende \u2018Wet op de controle over de petroleum\u2019 voor. Vervolgens voerde hij een landhervorming uit om de kleine boeren te redden. Hij werd onmiddellijk afgezet. De VS dulden dergelijke hervormingen niet. Om dezelfde redenen werd in 1948 ook president Gallegos afgezet. Idem dito met generaal Perez Jimenez in 1958 toen die ook trekken van onafhankelijkheid begon te vertonen.[48]<\/a><\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n
Volgens Collon hebben de Venezolanen wel degelijk geprobeerd een beleid te voeren dat in plaats van de buitenlandse belangen het eigenbelang diende: \u201cMaar de VS lieten zich niet doen en verplichten hen afhankelijk te blijven van hun markt, ten gunste van de grote Amerikaanse bedrijven.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Desondanks vond de nieuwe wet ingang. Shell werd gedwongen te investeren in een nieuwe raffinaderij in Venezuela z\u00e9lf. Hiertoe was het Nederlandse olieconcern niet bereid. De olie uit de oude concessie werd nog tot eind jaren zestig op Cura\u00e7ao verwerkt, daarna pakte Shell al gauw de biezen.[49]<\/a><\/p>\n\n\n\n
In 1976 nationaliseerde Venezuela de olie-industrie. De olieprijzen stegen. De pogingen van Shell om een goedkopere prijs te bedingen mislukten. Dit leidde ertoe dat Shell de fabriek in 1985 van de hand deed. De overheid van Cura\u00e7ao werd de nieuwe eigenaar en de dagelijkse bedrijfsvoering werd vanaf dat moment gevoerd door het Venezolaanse Petr\u00f3leos de Venezuela S.A.<\/em> (PdVSA)<\/a>. Tot op de dag van vandaag prijkt het PdVSA-logo op de olietanks in Willemstad. [50]<\/a><\/p>\n\n\n\n
Den Haag blijft zich bemoeien<\/strong><\/p>\n\n\n\n
Toch betekende dit niet het einde van de Nederlandse interesse in Venezolaanse olie. Het is in de huidige situatie ondenkbaar maar in 2013 bracht het Nederlandse koningspaar nog een officieel staatsbezoek aan Venezuela waar Maduro net het presidentschap van Ch\u00e1vez had overgenomen. Ondanks dat de raffinaderij sinds 1985 niet meer in handen was van een Nederlands bedrijf, verklaarde de NOS dat het Zuid-Amerikaanse land nog altijd heel belangrijk was voor Nederland<\/a> als olieleverancier.[51]<\/a><\/p>\n\n\n\n
Het leasecontract met het Venezolaanse PdVSA liep in 2019 af. Vanwege de Amerikaanse en Europese (economische) oorlog tegen Venezuela was het geen verrassing dat het contract niet werd verlengd. Sindsdien ligt het productieproces vrijwel geheel stil met 3.000 \u2013 4.000 getroffen gezinnen tot gevolg<\/a>.[52]<\/a> De regering in Willemstad is sindsdien naarstig op zoek naar geschikte kandidaten voor overname.<\/a>[53]<\/a> Den Haag bemoeit zich intensief met de overnamekwestie. Een bod door het Chinese staatsbedrijf Guangdong Zhenrong werd om \u201cgeopolitieke redenen\u201d afgewezen.<\/a>[54]<\/a><\/p>\n\n\n\n
In juni 2022 berichtte de NOS dat een nieuw consortium zich in het Cura\u00e7aose handelsregister had ingeschreven onder de naam Caribbean Petroleum Refiner<\/em>y<\/em>. Op \u00e9\u00e9n na waren alle betrokken bestuurders Venezolaanse oppositieleden die naar de VS waren gevlucht<\/a>.[55]<\/a> Werd hier alvast voorgesorteerd op het eventueel slagen van een Amerikaanse poging tot regime-change?<\/p>\n\n\n\n
Nederland is niet neutraal<\/strong><\/p>\n\n\n\n
Samenvattend is er veel overlap tussen het heden en het verleden. Nederland speelt de na\u00efeve onschuld maar is in werkelijkheid nauw betrokken. Niet alleen de politiek, maar ook de gevestigde media gaan mee in het verhaal dat Trump op eigen houtje handelt en dat Nederland er compleet buiten staat. Zo werd in het radioprogramma Bureau Buitenland<\/em> (VPRO)<\/a> de vraag gesteld wat Trump\u2019s ware doel kon zijn. \u201cOlie\u201d, zei een van de studiogasten, journalist Edwin Koopman. Hij redeneerde dat Maduro de VS in de weg zit omdat hij een dictator is: \u201ceen ideologische tegenstander.\u201d Dat Nederland z\u00e9lf ook een imperialistisch land is met eigen (olie)belangen, kwam niet ter sprake. Ook de EU-sancties werden niet genoemd.[56]<\/a><\/p>\n\n\n\n
Deze ontkenning van de eigen betrokkenheid voedt het leugenachtige beeld van Nederland als een democratisch en vrijheidlievende natie. Ook reduceert het imperialisme tot een actie van Trump. Terwijl niet hij, maar democraat Joe Biden president was toen de Nederlandse ambassade in 2024 de Venezolaanse oppositieleider Gonz\u00e1lez onderdak verleende. Ook in 1902 was Nederland niet werkelijk neutraal toen Castro\u2019s tegenstander Matos politiek asiel kreeg op Cura\u00e7ao. De neutraliteitsclaim was al net zo ongeloofwaardig toen Britse, Duitse en Italiaanse kanonneerboten in datzelfde jaar vanuit Willemstad naar Venezuela voeren. Het is nu niet veel anders. Terwijl alle ogen gericht zijn op de USS Gerald R. Ford<\/em>, ligt ook het nieuwste Nederlandse marineschip Zr.Ms. Den Helder op nog geen zeventig kilometer van Venezuela vandaan.<\/p>\n\n\n\n
Uiteindelijk komen de werkelijke intenties altijd aan het licht, zoals in 1908 toen de Nederlandse regering oorlogsschepen stuurde. Het is ook nu wachten tot de aap uit de mouw komt en Nederland de werkelijke interesse in Venezolaanse olie toegeeft. Vertrekkend premier Dick Schoof kan onder het mom van duurzaamheid wel de sluiting van een in onbruik geraakte raffinaderij op Aruba aankondigen, maar dit plaatst de Antillen als strategische locatie nog niet buiten spel.<\/p>\n\n\n\n
Marjolein van Pagee, 
Originele publicatie was op Media Mondo 15 november 2025<\/a><\/p>\n\n\n\n
Gerelateerd: berichten over ABC en Nederland<\/a> <\/p>\n\n\n\n
\n\n\n\n
Voetnoten:<\/p>\n\n\n\n
[1]<\/a> \u2018Raffinaderij op Aruba gaat definitief dicht, Nederland helpt bij ontmanteling\u2019, NOS<\/em>, (9 november 2025), zie: https:\/\/nos.nl\/artikel\/2589762-raffinaderij-op-aruba-gaat-definitief-dicht-nederland-helpt-bij-ontmanteling<\/a>.<\/h6>\n\n\n\n
[2]<\/a> Zie bijvoorbeeld: \u2018Wat is het ware doel van Trumps \u201cwar on drugs\u201d?\u2019, Bureau Buitenland<\/em> VPRO,<\/em> NPO Radio 1<\/em>, (3 november 2025), https:\/\/youtu.be\/BbmBvRITzsE<\/a>.<\/h6>\n\n\n\n
[3]<\/a> Zie hierboven: \u2018Raffinaderij op Aruba\u2019, NOS<\/em>. Daarnaast is het noemenswaardig dat de Antillen van Nederland 150 miljoen euro krijgt om het stroomnet gereed te maken voor meer wind- en zonne-energie. \u2018Cura\u00e7ao krijgt 63 miljoen voor stroomnet, Aruba 54 miljoen\u2019, Algemeen Dagblad<\/em>, 8 november 2025), zie: https:\/\/www.ad.nl\/buitenland\/curacao-krijgt-63-miljoen-voor-stroomnet-aruba-54-miljoen~aa0d1bc7\/<\/a>.<\/h6>\n\n\n\n
[4]<\/a> Zie de gezamenlijke CELAC-EU verklaring van 52 punten (Engels): https:\/\/www.consilium.europa.eu\/media\/o1wefgqk\/joint_statement_celac_20251113.pdf<\/a>.<\/h6>\n\n\n\n
[5]<\/a> Lees hier meer over de zeventien duurzame-ontwikkelingsdoelen (Sustainable Development Goals, SDGs<\/em>) van de VN: https:\/\/www.sdgnederland.nl\/SDG\/7-betaalbare-en-duurzame-energie\/<\/a>.<\/h6>\n\n\n\n
[6]<\/a> Jairo G\u00f3mez, \u2018CELAC-EU Summit Makes Vague Gesture Against Use of Force, No Rejection of US Attacks\u2019, Mexico Solidarity Media<\/em>, (10 november 2025), zie, in het Engels: https:\/\/mexicosolidarity.com\/celac-eu-summit-makes-vague-gesture-against-use-of-force-no-rejection-of-us-attacks\/<\/a>.<\/h6>\n\n\n\n
[7]<\/a> \u2018Trumps pijlen op Venezuela, wat wil hij bereiken?\u2019, NOS Nieuwsuur<\/em>, (2 november 2025), https:\/\/nos.nl\/nieuwsuur\/video\/2588979-trumps-pijlen-op-venezuela-wat-wil-hij-bereiken<\/a>.<\/h6>\n\n\n\n
[8]<\/a> Gail Alexander, \u2018Venezuela accuses T&T of provoking war with visit of US destroyer vessel\u2019, Trinidad & Tobago Guardian<\/em>, (27 oktober 2025), zie: https:\/\/www.guardian.co.tt\/news\/venezuela-accuses-tt-of-provoking-war-with-visit-of-us-destroyer-vessel-6.2.2433621.c10cd2f1da<\/a>.<\/h6>\n\n\n\n
[9]<\/a> In de Nederlandse media worden militaire oefeningen en drugsbestrijdingsoperaties meestal in neutrale termen omschreven. Maar hoe zouden politici in Den Haag reageren als een Russisch oorlogschip vlak voor de Nederlandse kust zou aanmeren voor een \u2018militaire oefening\u2019? Eerder in 2006, toen Amerikaanse oorlogsschepen ook al in de havens van Cura\u00e7ao en Aruba aanmeerden voor een oefening, zag de toenmalige Venezolaanse president Hugo Ch\u00e1vez het als een dreigement. Diverse defensie-experts spraken over \u201chet tonen van de Amerikaanse spierballen aan Venezuela\u201d. Zie: \u2018Ch\u00e1vez noemt militaire oefeningen in de Cariben \u201cbedreigingen\u201d\u2019, Manifest<\/em>, (september 2006), https:\/\/leesmanifest.nl\/archief\/2006\/09\/vene-oef.htm<\/a>.<\/h6>\n\n\n\n
[10]<\/a> In de afgelopen honderd jaar pleegde de VS in Latijns-Amerika tal van coups en regime changes, een deel van de wereld dat ze nog altijd heel arrogant als de eigen \u2018achtertuin\u2019 beschouwen. Zie bijvoorbeeld: Bel-REDH, \u2018Na 200 jaar is de Monroe-doctrine helaas nog lang niet dood\u2019, De Wereld Morgen<\/em>, (1 december 2023), https:\/\/www.dewereldmorgen.be\/artikel\/2023\/12\/01\/na-200-jaar-is-de-monroe-doctrine-helaas-nog-lang-niet-dood<\/a>.<\/h6>\n\n\n\n
[11]<\/a> Edward Hunt, \u2018Kolonialisme in Puerto Rico\u2019, Vrede.be<\/em> (15 maart 2023), zie: https:\/\/vrede.be\/nl\/nieuws\/kolonialisme-puerto-rico<\/a>.<\/h6>\n\n\n\n
[12]<\/a> Colombia, voor lange tijd de belangrijkste bondgenoot was in Zuid-Amerika, is sinds het aantreden van de linkse Colombiaanse president Gustavo Petro niet meer zo betrouwbaar als steunpunt. Zie: Lode Vanoost, \u2018Verkiezing links president in Colombia historisch keerpunt voor heel Latijns-Amerika\u2019, De Wereld Morgen<\/em>, (21 juni 2022), https:\/\/www.dewereldmorgen.be\/artikel\/2022\/06\/21\/verkiezing-links-president-in-colombia-historisch-keerpunt-voor-heel-latijns-amerika<\/a>.<\/h6>\n\n\n\n
[13]<\/a> In april 1999, na de teruggave van het Panamakanaal, verhuisde het Amerikaanse leger naar de internationale luchthavens op Cura\u00e7ao en Aruba. Militaire aanwezigheid in de Cariben zou nodig zijn in het kader van drugsbestrijding. Maar gezien de recente leugens over Venezuela als \u2018narco-staat\u2019 en de totaal absurde bewering dat President Maduro gelinkt zou zijn aan een drugskartel, lijken de counterdrugsoperaties eerder een vorm van patrouillering die elk moment kan worden omgezet naar militaire intimidatie en zelfs openlijke oorlogvoering. Het FOL-verdrag loopt af op 2 november 2026 en de huidige regering op Cura\u00e7ao hoopt dat het zal worden verlengd. Zie: \u2018FOL-verdrag hard nodig\u2019, Antilliaans Dagblad<\/em>, (18 september 2025), https:\/\/antilliaansdagblad.com\/nieuws-menu\/curacao\/31727-fol-verdrag-hard-nodig<\/a>. En ook: \u2018Forward Operating Location Curacao\u2019, Global Security<\/em>: https:\/\/www.globalsecurity.org\/military\/facility\/curacao.htm<\/a>. Zie ook enkele bijdragen over het FOL-verdrag in het archief van Manifest, de krant van de NCPN: Joris Janssen Lok, \u2018Amerikaanse strijdmacht op de Nederlandse Antillen\u2019, Manifest<\/em>, (2001), https:\/\/leesmanifest.nl\/archief\/2001\/13\/fols13.htm<\/a>. En: Wil van der Klift, \u2018Antillen: basis voor VS-oorlog tegen het FARC\u2019, Manifest<\/em>, (2000), https:\/\/leesmanifest.nl\/archief\/2000\/18\/antillen.htm<\/a>. En: \u2018Militaire basis VS op Cura\u00e7ao\u2019, (2002), https:\/\/leesmanifest.nl\/archief\/2002\/01\/fol.htm<\/a>.<\/h6>\n\n\n\n
[14]<\/a> In het voorjaar van 2019 stelden Nederland en de VS een speciaal verdrag op om van Cura\u00e7ao een \u2018humanitaire hub\u2019 te maken en zo de doorvoer van USAID-hulpgoederen te faciliteren. De NRC meldde dat Washington erg tevreden was over Nederland: \u2018De VS prijzen Nederland voor het ter beschikking stellen van Cura\u00e7ao als humanitaire \u201chub\u201d voor Venezuela. Tijdens een woensdag door UvA-studenten georganiseerd debat zei VS-ambassadeur Pete Hoekstra dat dit laat zien dat Den Haag en Washington \u201cgrote vrienden\u201d zijn. \u201cVenezuela is momenteel een van de grootste crises, en wie trekken daar samen op? De Amerikanen en Nederlanders doen dat.\u201d\u2019 Zie: \u2018Nederland schippert tussen Venezuela en de VS\u2019, NRC, (1 maart 2019), Met betaalmuur: https:\/\/www.nrc.nl\/nieuws\/2019\/03\/01\/nederland-schippert-tussen-venezuela-en-de-vs-a3762477<\/a>. Zonder betaalmuur: https:\/\/archive.fo\/LPuRo<\/a>. Over de zogenaamde humanitaire hulpactie uit 2019, lees: (Engels) Paul Dobson, \u2018Venezuela Breaks Relations with Colombia as Guaido Tries to Force Aid in\u2019, Venezuelanalysis<\/em>, (23 februari 2019), https:\/\/venezuelanalysis.com\/news\/14347\/<\/a>.<\/h6>\n\n\n\n
[15]<\/a> \u2018Antwoord op vragen van de leden Paternotte, Van Der Werf en Bamenga over de mobilisatie in Venezuela en de veiligheidsontwikkelingen nabij Cura\u00e7ao, Aruba en Bonaire\u2019, Tweede Kamer der Staten-Generaal<\/em>, (28 augustus 2025), zie: https:\/\/www.tweedekamer.nl\/kamerstukken\/kamervragen\/detail?id=2025Z15280&did=2025D35983<\/a>.<\/h6>\n\n\n\n
[16]<\/a> Op 7 mei 2025 plaatst het US Southern Command het volgende bericht op X: \u201c\u2018Drug bust in the Caribbean Sea: @USCG & @kon_marine crew members from HNLMS Groningen interdict a suspected drug smuggling vessel & seize illegal narcotics off the coast of Puerto Cabello, Venezuela, April 5, 2025. The U.S. & Netherlands work together with other Allies & regional partners to strengthen Caribbean security & support #CounterDrugOps.\u201d Zie: Southern Command, X<\/em>, (7 mei 2025), https:\/\/x.com\/southcom\/status\/1920173209728569398?s=46<\/a>.<\/h6>\n\n\n\n
[17]<\/a> Hoewel het merendeel van de Europese koloniale bezettingen (vaak na heftige strijd) inmiddels onafhankelijk is, zijn er nog altijd een aantal koloni\u00ebn over. In de huidige tijd spelen ze een minder grote rol in het cre\u00ebren van directe winsten voor de multinationals maar zijn ze vooral strategisch van belang als locatie voor militaire basissen. De koloniale verhouding tussen Nederland en de Antillen wordt ook weerspiegeld in hoe er gereageerd wordt op lokale politici die voor meer autonomie en onafhankelijkheid pleiten. De Cura\u00e7aose politicus Helmin Wiels sprak zich bijvoorbeeld uit tegen de aanwezigheid van een Amerikaanse basis op de Antillen, waarop de Nederlandse NOS-correspondent Dick Drayer hem vergeleek met Geert Wilders. Zie: \u2018Cura\u00e7aose politicus wil af van VS-basis\u2019, Manifest<\/em> (2009), https:\/\/leesmanifest.nl\/archief\/2009\/12\/curacao.htm<\/a>. En: Dick Drayer, \u2018Journalist Dick Drayer: Op Cura\u00e7ao betekent mijn witte huid nog vaak \u2018je hoort er niet bij\u2019, Trouw<\/em>, (26 mei 2019). Met betaalmuur: https:\/\/www.trouw.nl\/nieuws\/journalist-dick-drayer-op-curacao-betekent-mijn-witte-huid-nog-vaak-je-hoort-er-niet-bij~bb7ef017\/<\/a>. Zonder betaalmuur: https:\/\/archive.fo\/UdjtR<\/a>.<\/h6>\n\n\n\n
[18]<\/a> \u2018Verantwoordelijkheden Nederland, Aruba, Cura\u00e7ao en Sint Maarten\u2019, Rijksoverheid,<\/em> zie: https:\/\/www.rijksoverheid.nl\/onderwerpen\/caribische-deel-van-het-koninkrijk\/verantwoordelijkheden-nederland-aruba-curacao-en-sint-maarten<\/a>.<\/h6>\n\n\n\n
[19]<\/a> \u2018Status Caribisch gebied, Europese Commissie<\/em>, https:\/\/netherlands.representation.ec.europa.eu\/over-ons\/status-caribisch-gebied_nl<\/a>.<\/h6>\n\n\n\n
[20]<\/a> Kamervragen door Jan Paternotte, Mpanzu Bamenga en Hanneke van der Werf, \u2018Schriftelijke vragen: De mobilisatie in Venezuela en de veiligheidsontwikkelingen nabij Cura\u00e7ao, Aruba en Bonaire, Tweede Kamer der Staten-Generaal<\/em>, (21 augustus 2025), zie: https:\/\/www.tweedekamer.nl\/kamerstukken\/kamervragen\/detail?id=2025Z15280&did=2025D35407<\/a>.<\/h6>\n\n\n\n
[21]<\/a> R.P. Brekelmans, \u2018Antwoord op vragen van de leden Paternotte, Van Der Werf en Bamenga over de mobilisatie in Venezuela en de veiligheidsontwikkelingen nabij Cura\u00e7ao, Aruba en Bonaire\u2019, Tweede Kamer der Staten-Generaal<\/em>, (28 augustus 2025), zie: https:\/\/www.tweedekamer.nl\/kamerstukken\/kamervragen\/detail?id=2025Z15280&did=2025D35983<\/a>.<\/h6>\n\n\n\n
[22]<\/a> Stijn Jaspers, \u2018Marine is een schip van oorlog rijker\u2019, Alle Hens<\/em>, (14 oktober 2025), zie: https:\/\/magazines.defensie.nl\/allehens\/2025\/08\/02_indienststelling-css<\/a>.<\/h6>\n\n\n\n
[23]<\/a> Volgens het artikel in Marineblad Alle Hens<\/em> is het prestigieuze marineschip Zr.Ms. Den Helder<\/em> pas vanaf 2026 volledig operationeel. Het is onbewapend en kan andere schepen op zee van brandstof, munitie, voeding, reserveonderdelen en zelfs medische hulp voorzien. Zie hierboven: Jaspers, \u2018Marine\u2019, Alle Hens<\/em>.<\/h6>\n\n\n\n
[24]<\/a> Zie hierboven, Jaspers, Alle Hens.<\/em><\/h6>\n\n\n\n
[25]<\/a> \u2018FOL-verdrag hard nodig\u2019, Antilliaans Dagblad<\/em>, (18 september 2025), https:\/\/antilliaansdagblad.com\/nieuws-menu\/curacao\/31727-fol-verdrag-hard-nodig<\/a>.<\/h6>\n\n\n\n
[26]<\/a> Rick Hart, \u2018Pisas: marineschepen VS zijn onderdeel van antidrugsoperatie\u2019, NU.CW<\/em>, (25 augustus 2025), zie: https:\/\/nu.cw\/2025\/08\/25\/pisas-marineschepen-vs-zijn-onderdeel-van-antidrugsoperatie\/<\/a>.<\/h6>\n\n\n\n
[27]<\/a> \u2018AIVD jaarverslag 2024\u2019, AIVD<\/em>, (24 april 2025), zie: https:\/\/www.aivd.nl\/documenten\/jaarverslagen\/2025\/04\/24\/jaarverslag-2024<\/a>.<\/h6>\n\n\n\n
[28]<\/a> Voor de import van groente en fruit zijn de Antillen vrijwel volledig afhankelijk van Venezuela. In de jaren 2015-2017 ging de handel -inclusief het raffineren van olie- met meer dan 50 procent achteruit. De commerci\u00eble omzet zakte van 2,2 miljard Antilliaanse gulden in 2015 naar iets minder dan een miljard gulden in 2017. Het niet in bedrijf zijn van de Isla raffinaderij veroorzaakte een tekort van 500 miljoen Antilliaanse gulden. Zie: Jos\u00e9 Manuel Dias, \u2018Isla raffinaderij veroorzaakt tekort van 500 miljoen gulden\u2019, Caribisch Netwerk<\/em>, (31 januari 2018), https:\/\/caribischnetwerk.ntr.nl\/2018\/01\/31\/isla-raffinaderij-veroorzaakt-tekort-van-500-miljoen-gulden\/<\/a>. En ook: Jos\u00e9 Manuel Dias, \u2018Cura\u00e7ao moet minder afhankelijk worden van import uit Venezuela\u2019, Caribisch Netwerk,<\/em> (17 januari 2018), https:\/\/caribischnetwerk.ntr.nl\/2018\/01\/17\/curacao-moet-minder-afhankelijk-worden-van-import-uit-venezuela\/<\/a>.<\/h6>\n\n\n\n
[29]<\/a> \u2018Venezolaanse oppositieleider kreeg onderdak in Nederlandse ambassade\u2019, NOS<\/em>, (8 september 2024), zie: https:\/\/nos.nl\/artikel\/2536364-venezolaanse-oppositieleider-kreeg-onderdak-in-nederlandse-ambassade<\/a>.<\/h6>\n\n\n\n
[30]<\/a> \u2018Mensenrechtenrapportage 2023. Inzet en resultaten Nederlands buitenlands mensenrechtenbeleid\u2019, Rijksoverheid<\/em>, (6 mei 2024), p. 37 en 38, zie: https:\/\/www.rijksoverheid.nl\/documenten\/publicaties\/2024\/05\/06\/mensenrechtenrapportage-2023<\/a><\/h6>\n\n\n\n
[31]<\/a> L. Macamba, \u2018De Nederlandse Antillen, stapsteen naar Zuid-Amerika\u2019, CPN Politiek en Cultuur<\/em> jrg-31 1971, (1971), p. 415-422. Zie: https:\/\/dnpprepo.ub.rug.nl\/10222\/51\/CPN%20Politiek%20en%20Cultuur%20jrg-31%201971.pdf<\/a>.<\/h6>\n\n\n\n
[32]<\/a> Eduardo Galeano, De aderlating van een continent. Vijf eeuwen economische exploitatie van Latijns-Amerika<\/em>, (1986), p. 115. Zie voor meer informatie over het boek: Lode Vanoost, \u2018Eduardo Galeano (1940-2015): de stem die Latijns-Amerika zijn geschiedenis gaf\u2019, De Wereld Morgen<\/em>, (13 april 2015), zie: https:\/\/www.dewereldmorgen.be\/artikel\/2015\/04\/13\/eduardo-galeano-1940-2015-de-stem-die-latijns-amerika-zijn-geschiedenis-gaf<\/a>.<\/h6>\n\n\n\n
[33]<\/a> Zie hierboven, Galeano, De aderlating<\/em>, p. 36.<\/h6>\n\n\n\n
[34]<\/a> Het is enigszins onduidelijk of Nederland in 1902 ook al oorlogsschepen stuurde. De Nederlandse historicus Hans van der Jagt schrijft van niet, \u201cDe zaak escaleerde in december 1902, toen de Britten en Duitsers, gevolgd door de Italianen, met een aantal kanonneerboten de Venezolaanse havens La Guaira en Puerto Cabello blokkeerden\u201d, de Belgische auteur Eric Toussaint schrijft van wel (vertaald vanuit het Engels): \u201cVenezuela werd het slachtoffer van gewapende agressie door Duitsland, Groot-Brittanni\u00eb, Itali\u00eb en Nederland, met als doel het land te dwingen zijn schulden af \u200b\u200bte lossen.\u201d Zie: Hans van der Jagt, Engelen uit Europa. A.W.F. Idenburg en de moraal van het Nederlands imperialisme<\/em>, (2022), p. 150-152. En: Eric Toussaint, The Debt System: A History of Sovereign Debts and their Repudiation<\/em>, (2019), p. 149.<\/h6>\n\n\n\n
[35]<\/a> Zie hierboven, Van der Jagt, Engelen uit Europa<\/em>, p. 150.<\/h6>\n\n\n\n
[36]<\/a> Zie hierboven, Toussaint, The Debt System<\/em>, p. 149.<\/h6>\n\n\n\n
[37]<\/a> Zie hierboven, Van der Jagt, p. 151-152.<\/h6>\n\n\n\n
[38]<\/a> Zie hierboven, Toussaint, The Debt System<\/em>, p. 11-15.<\/h6>\n\n\n\n
[39]<\/a> De schuldenkwestie is een terugkerend thema in de geschiedenis van het Westers kolonialisme. In Venezuela plantte de publieke onvrede over oneerlijke IMF-leningen ook het zaadje voor de revolutie van Hugo Chav\u00e9z. In februari 1989 kwamen armere Venezolanen in opstand tegen een door het IMF opgelegd \u2018structureel aanpassingsprogramma\u2019, dat leidde tot forse prijsstijgingen voor voedsel, brandstof en openbaar vervoer, terwijl rijke kapitalisten juist werden bevoordeeld. Zie: Andre\u00edna Ch\u00e1vez Alava, \u2018February 4\u2019s Revolutionary Seeds in Venezuela,\u2019 Venezuelanalysis<\/em>, (4 februari, 2022), https:\/\/venezuelanalysis.com\/analysis\/15445\/<\/a>.<\/h6>\n\n\n\n
[40]<\/a> Edwin Ruis, \u2018De moeizame relatie tussen Nederland en Venezuela\u2019, Historiek<\/em> (13 juni 2025), zie: https:\/\/historiek.net\/venezuela-een-verre-buur\/38804\/<\/a>.<\/h6>\n\n\n\n
[41]<\/a> Saillant detail is dat rebellengeneraal Matos een Engels vrachtschip had omgebouwd tot kanonneerboot en tot Libertador<\/em> had omgedoopt. Voorzien van in Antwerpen gekochte wapens, maakte hij de Venezolaanse kustwateren onveilig. Zie hierboven: Ruis, \u2018De moeizame relatie\u2019 (2025).<\/h6>\n\n\n\n
[42]<\/a> Zie hierboven: Van der Jagt, Engelen uit Europa. <\/em>(2022), p. 151-153.<\/h6>\n\n\n\n
[43]<\/a> Idem, p. 154<\/h6>\n\n\n\n
[44]<\/a> Zie verwijzing op Wikipedia naar het boek Chronology of Venezuelan Oil<\/em> (1969) geschreven door Anibal Martinez. Wikipedia: https:\/\/en.wikipedia.org\/wiki\/History_of_the_Venezuelan_oil_industry<\/a>, het boek: https:\/\/www.routledge.com\/Chronology-of-Venezuelan-Oil\/Martinez\/p\/book\/9781032568744<\/a>.<\/h6>\n\n\n\n
[45]<\/a> Nizaar Makdoembaks, De aprilmoorden<\/em>, (2012), p. 11.<\/h6>\n\n\n\n
[46]<\/a> Tijn van Beurden \u2018Shell op Cura\u00e7ao: complexe constructies en fiscale cadeaus,\u2019 Follow the Money (FTM)<\/em>, (5 augustus 2020), https:\/\/www.ftm.nl\/artikelen\/shell-curacao-constructies-cadeaus<\/a>.<\/h6>\n\n\n\n
[47]<\/a> \u201821. De komst van de olie-industrie\u2019, Canon van Cura\u00e7ao<\/em>, zie: https:\/\/canoncuracao.cw\/21-de-komst-van-de-olie-industrie\/<\/a>.<\/h6>\n\n\n\n
[48]<\/a> Michel Collon, De 7 zonden van Chavez<\/em> (2013), p. 74.<\/h6>\n\n\n\n
[49]<\/a> Zie hierboven: \u2018De komst van de olie-industrie\u2019, Canon van Cura\u00e7ao.<\/em><\/h6>\n\n\n\n
[50]<\/a> \u201833. Vertrek van Shell, komst en vertrek PdVSA\u2019, Canon van Cura\u00e7ao<\/em>, zie: https:\/\/canoncuracao.cw\/33-vertrek-shell-komst-en-vertrek-pdvsa\/<\/a>.<\/h6>\n\n\n\n
[51]<\/a> \u2018Koningspaar bezoekt Venezuela\u2019, NOS<\/em>, (23 november 2013), zie: https:\/\/nos.nl\/artikel\/578333-koningspaar-bezoekt-venezuela<\/a>.<\/h6>\n\n\n\n
[52]<\/a> Max Scriwanek en Martin van den Blink, \u2018Bevrijd Cura\u00e7ao uit de wurggreep van Venezuela, Nederland, help de economie niet verder om zeep\u2019, Trouw<\/em>, (10 juni 2019), zie (met betaalmuur): https:\/\/www.trouw.nl\/nieuws\/bevrijd-curacao-uit-de-wurggreep-van-venezuela-nederland-help-de-economie-niet-verder-om-zeep~b61b7262\/<\/a>. Zonder betaalmuur: https:\/\/archive.fo\/lHSXy<\/a>.<\/h6>\n\n\n\n
[53]<\/a> In februari 2019 kwam Count<\/em> in beeld als eventuele kandidaat, het handels- en logistieke bedrijf van de Rotterdamse investeerder Peter Goedvolk zou interesse hebben in het exploiteren en beheren van raffinaderij Isla. De overheid van Cura\u00e7ao koos echter voor het Amerikaans-Saudische Motiva, die vervolgens afhaakte door geruchten over een smeergeldaffaire. Een van Goedvolk\u2019s medewerkers zou in eerste instantie hebben ingestemd met het betalen van steekpenningen (aan de directeur van de raffinaderij) in ruil voor een gunstige positie in het verkoopproces. De besprekingen liepen echter spaak omdat er geen overeenkomst werd bereikt over de hoogte van het bedrag. Peter Goedvolk is zelf multimiljonair, in 2012 schatte Quote zijn vermogen op 310 miljoen, in 2020 nog op 185 miljoen. Zie: Maarten Veeger, \u2018Rotterdams oliebedrijf Count aast op probleemraffinaderij Cura\u00e7ao\u2019, RTL Nieuws<\/em>, (28 februari 2019), https:\/\/www.rtl.nl\/economie\/business\/artikel\/4626081\/nederlandse-oliebedrijf-aast-op-raffinaderij-curacao<\/a>. En: \u2018Grondstoffenhandel Count van Quote 500-lid Peter Goedvolk genoemd in corruptiezaak Cura\u00e7ao\u2019, Quote<\/em>, (11 februari 2019), https:\/\/www.quotenet.nl\/zakelijk\/a219367\/grondstoffenhandel-count-van-quote-500-lid-peter-goedvolk-genoemd-in-corruptiezaak-curacao-219367\/<\/a>. En ook: \u2018Peter Goedvolk\u2019, Quote<\/em>, (20 maart 2019), https:\/\/www.quotenet.nl\/quote-500\/a135656\/peter-goedvolk-bio\/<\/a>.<\/h6>\n\n\n\n
[54]<\/a> Dick Drayer, \u2018Cura\u00e7ao komt met nieuwe kandidaat om oude raffinaderij te exploiteren\u2019, NOS<\/em>, (20 juni 2022), https:\/\/nos.nl\/artikel\/2433436-curacao-komt-met-nieuwe-kandidaat-om-oude-raffinaderij-te-exploiteren<\/a>.<\/h6>\n\n\n\n
[55]<\/a> Zie hierboven: Drayer, \u2018Cura\u00e7ao komt met nieuwe kandidaat\u2019.<\/h6>\n\n\n\n
[56]<\/a> Wat is het ware doel van Trumps \u201cwar on drugs\u201d?\u2019, Bureau Buitenland VPRO, NPO Radio 1, (3 november 2025), https:\/\/youtu.be\/BbmBvRITzsE<\/a>.<\/h6>\n\n\n\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Bron: Marjolein van Pagee Media Mondo 15 november 2025 ~~~ Nederland claimt neutraliteit maar vormt samen met de VS een bedreiging voor de Venezolaanse soevereiniteit<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":13136,"comment_status":"closed","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[75,2],"tags":[],"class_list":["post-13135","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-nederland","category-venezuela"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.handsoffvenezuela.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13135","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.handsoffvenezuela.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.handsoffvenezuela.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.handsoffvenezuela.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.handsoffvenezuela.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=13135"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/www.handsoffvenezuela.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13135\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13143,"href":"https:\/\/www.handsoffvenezuela.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13135\/revisions\/13143"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.handsoffvenezuela.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/13136"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.handsoffvenezuela.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=13135"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.handsoffvenezuela.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=13135"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.handsoffvenezuela.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=13135"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}